Andere Nowlive.eu Sites

Nowlive Krasloten

Nowlive Bingo

Bekijk ook

Nowlive Casino

Gebruikers Online

50 gasten, 0 leden



Meeste online vandaag: 155. Meeste online ooit: 2500
( 4 Januari 2010, 15:48:11)

Recente berichten*

Re: *Felicitaties*
door micky (Nowlive kwebbelkroeg)
Vandaag om 09:09:09
Re: *Felicitaties*
door hanna (Nowlive kwebbelkroeg)
Vandaag om 08:50:35
Re: *Felicitaties*
door hanna (Nowlive kwebbelkroeg)
Gisteren om 10:29:22
Re: *Felicitaties*
door micky (Nowlive kwebbelkroeg)
Gisteren om 09:52:46
Re: *Felicitaties*
door micky (Nowlive kwebbelkroeg)
20 Januari 2018, 09:20:37

* Deze gegevens zijn maximaal 15 minuten oud.

Recente topics*

*Felicitaties*
Vandaag om 09:09:09
Ruud Zwaan
19 Januari 2018, 10:47:08
Billy Bakker
18 Januari 2018, 11:28:44
Utopia Nieuws
18 Januari 2018, 11:18:44
Johan
11 Januari 2018, 12:03:50
Senna
6 Januari 2018, 13:03:10
Ivan
4 Januari 2018, 11:08:02
*NieuwjaarsWensen*
2 Januari 2018, 14:11:51
Utopia Algemeen
25 December 2017, 12:52:30
Nieuws van de Dag-Holleeder
21 December 2017, 10:45:36
*KerstWensen*
18 December 2017, 12:59:42
Kickbokser Badr Hari
18 December 2017, 11:20:06
Koen Everink overleden
13 December 2017, 13:17:38
Jessie
11 December 2017, 12:52:49
Glazen Huis - 3FM Serious Request
10 December 2017, 22:48:47
*Vermist*
8 December 2017, 12:24:16
Dag 334 (30-11 - 2017)
30 November 2017, 12:32:24
Koningshuis
29 November 2017, 12:54:50
Dag 332 (28-11 - 2017)
28 November 2017, 13:37:03
Beau
28 November 2017, 12:03:30
Utopia Foto's
28 November 2017, 12:02:21
Utopia bewoners-poll
17 November 2017, 15:23:12
Kanker
17 November 2017, 11:34:53
# MeToo
17 November 2017, 11:18:52
Mehmet
13 November 2017, 12:04:22
Dag 317 (12-11 - 2017)
13 November 2017, 11:59:24
Dag 316 (12-11 - 2017)
12 November 2017, 13:04:53
Jacco
11 November 2017, 11:57:05
Dag 314 (10-11 - 2017)
10 November 2017, 17:08:24
Eurovisie Songfestival
9 November 2017, 13:21:40

* Deze gegevens zijn maximaal 15 minuten oud.

Statistieken

433.451 aantal berichten
in 1.749 topics
door 3.174 geregistreerde leden.

Nieuwste lid: djmattie
Pagina's: 1 [2]   Omlaag
  Voeg toe aan `Mijn-topics`  |  Print  
Auteur Topic: Kanker  (gelezen 31873 keer)
0 geregistreerde leden en 1 gast bekijken dit topic.
Bobbie
Nowlive Admins
*
Offline Offline

Berichten: 49.071



« Antwoord #17 Gepost op: 18 Augustus 2016, 13:18:58 »

Zuurstof remt groei van kankercellen

LEUVEN - Twee Belgische onderzoekers hebben een belangrijke ontdekking gedaan in de strijd tegen kanker. Het duo ontdekte dat extra zuurstoftoevoer naar kankercellen de groei van de tumoren afremt. De kans is groot dat een nieuw medicijn tegen de ziekte wordt ontwikkeld.


Zuurstoftekort speelt een belangrijke rol bij de groei van tumoren. Door de zuurstoftoevoer naar de kankercellen via het bloed te herstellen, kan de groei worden tegengegaan. Dat concluderen onderzoekers Diether Lambrechts en Bernard Thienpont van de Katholieke Universiteit van Leuven op basis van onderzoek op 3000 tumoren bij patiŽnten. Ook deed het tweetal proeven op muizen.

Volgens de onderzoekers zou de methode de bestaande behandelingen met chemotherapie compleet maken, zo meldt het Belgische nieuwsplatform VTM.




Bron:Telegraaf




Gelogd

________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________
Nowlive Home
« Antwoord #17 Gepost op: 18 Augustus 2016, 13:18:58 »

 Gelogd
Bobbie
Nowlive Admins
*
Offline Offline

Berichten: 49.071



« Antwoord #16 Gepost op: 4 Augustus 2016, 13:11:42 »

'Artsen schrokken heel erg van hoe Fleur er aan toe was'

Duitse kankerkliniekFleur Walter uit Rotterdam begon half juni in de kliniek van Klaus Ross in het Duitse Bracht aan dezelfde tienweekse behandeling als de drie patiŽnten die afgelopen week onder verdachte omstandigheden overleden. Ook Fleur (31) moest haar behandeling afbreken - in de derde week ging ze zo snel achteruit dat verdere therapie niet meer mogelijk was. Op 22 juli overleed ze. Haar moeder Yvonne vertelt haar verhaal.


Mijn dochter had lymfeklierkanker, ze had een lymfoom in haar rechteroksel. In het Erasmus Medisch Centrum vertelden ze haar in mei dat ze niets meer konden doen, ze was uitbehandeld. Toen is ze op zoek gegaan naar alternatieven. Wat zou jij doen als je 31 was? Ze las alle boeken, wist precies wat er mogelijk was. Uiteindelijk is ze bij Klaus Ross uitgekomen. We hadden er alle vertrouwen in, net zoals we alle vertrouwen hadden in de reguliere behandelingen die ze in Rotterdam kreeg. Op 13 juni is de behandeling in Duitsland begonnen."

Kliniek
,,Het Klaus Ross Centrum is een statig herenhuis, met drie grote kamers. In elke kamer stonden vier relaxstoelen. De kamers zaten soms echt vol, dan waren er tien patiŽnten tegelijk onder behandeling. Sommige mensen hadden hun auto verkocht om de behandeling te kunnen betalen. Een ander had zijn huis verkocht en er een goedkopere woning voor teruggekocht. De afdeling oncologie in een ziekenhuis is een hel, maar hetzelfde geldt voor zo'n kliniek. De mensen daar zijn in de meeste gevallen uitbehandeld, zijn er vaak slecht aan toe. Geen vrolijke toestanden, al zorgde Klaus voor een gemoedelijke, positieve sfeer.''

Klaus Ross was altijd alleen, hij had geen hulp. Hij had alles keurig geordend. Iedere patiŽnt had een bakje, met daarin voor die dag op volgorde alle infuuszakken, injecties enzovoorts. Soms zat een patiŽnt wel zes, zeven uur lang aan allerlei infusen. Vitamine C, kurkuma, glucoseblokkers. Het kwam heel professioneel over."

Klaus Ross
,,Klaus Ross sprak alleen Duits en Engels, nauwelijks Nederlands. Hij werkte ontzettend hard en had de boel goed op orde. Wel merkte je soms dat hij een gebrek aan ervaring had, hij was zoekende. Wat Fleur had, had hij nooit onder behandeling gehad, daar was hij eerlijk in. Hij deed zich niet voor als wonderdokter, heeft ons ook nooit genezing beloofd."

Derde week
,,In de eerste week zag je Fleur opknappen van de behandelingen, maar in de derde week ging het mis. In het ziekenhuis van Nettetal, dat vlakbij ligt, hadden ze een picc line in haar rechterarm, een soort katheter waar de infusen op konden worden aangesloten. Maar in de derde week begon dat te ontsteken. Daarna ging Fleur hard achteruit. We zijn eerst naar het ziekenhuis in Venlo gegaan, maar daar konden ze niks doen. Uiteindelijk kwam Fleur op zondag 26 juni in de kliniek Daniel Den Hoed in Rotterdam terecht. Daar hebben ze die picc line verwijderd.''

,,Ze schrokken heel erg van hoe Fleur er aan toe was. De lymfoom bleek heel hard te zijn gaan groeien. Ze hebben haar in Rotterdam nog vier keer bestraald, maar uiteindelijk konden ze niks meer doen. Fleur is naar een hospice midden in de natuur gedaan. Daar heeft ze de laatste drie nachten buiten op het balkon geslapen. Op vrijdag 22 juli is ze overleden."

,,Het voelt heel dubbel. Dat infuus had nooit in de rechterarm aangebracht mogen worden, kun je zeggen, ik weet het niet. Maar dat is geen beslissing van dokter Ross geweest, maar van het ziekenhuis in Nettetal. En in hoeverre is de ontsteking de oorzaak geweest dat Fleur zo snel achteruit ging?''

,,Eťn ding is zeker: dat het zo snel zou gaan, hadden we niet verwacht. Ook niet de artsen in Rotterdam, al hebben zij ons nooit een prognose durven geven. Ik denk dat de rouwkaart bij de kliniek op de deurmat is gevallen op de dag dat dokter Ross daar de deur op slot deed. Ik wilde hem door middel van die kaart laten weten wat er was gebeurd, maar ik heb niets meer van hem gehoord. Dat vind ik moeilijk."



Bron:AD




Gelogd

________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________
Bobbie
Nowlive Admins
*
Offline Offline

Berichten: 49.071



« Antwoord #15 Gepost op: 16 Juli 2016, 12:56:01 »

Terminale Hansje Bunschoten: Ik wil leuk doodgaan

interviewProgrammamaakster en oud-olympisch zwemster Hansje Bunschoten heeft terminale kanker. Zo lang ze nog heeft, wil ze zich omringen met eerlijke mensen. Het resultaat is het interviewprogramma Maskers af.


In de gang van de dijkwoning in Kedichem ligt een lading hoedjes. En een zo mogelijk nog grotere stapel sjaaltjes. Hansje Bunschoten (58, 'maar zeg maar 'je'') buigt voorover: ,,Kijk, ik ben hartstikke kaal. Daar trek Ūk me niets van aan, maar ik merk dat andere mensen er ongemakkelijk van worden. Dat gevoel wil ik ze besparen.'' En dus verhult ze de overgebleven broze haartjes met een hoedje of omgebonden sjaal. Haar coupe is het resultaat van talrijke behandelingen tegen de steeds verder oprukkende kanker. Haar buik zit vol en in haar hoofd zitten 25 tumoren. Uitzaaiingen van de borstkanker van tien jaar geleden.

Vorig jaar maart kwam de boodschap dat de artsen alleen tijd konden rekken. ,,Bij de eerste keer wist ik zeker dat ik beter werd. Ik moest 35 bestralingen ondergaan, nou ik ging er wel voor liggen, hoor. Nu ik weet dat het eindig is, heb ik dat geduld niet. Het ongedurige dat ik altijd al heb gehad, versterkt zich nu de tijd gaat dringen.''

Kunnen de mensen om je heen daarmee omgaan?
,,Als mijn man Joop niet snel genoeg reageert, dan uit ik mijn ongenoegen direct. Dat is niet zo leuk hoor, ik word er niet aardiger van. Maar ik wil geen tijd verspillen, dat is zonde. Ik ben klaar met de bullshit. Ik wil alleen nog mensen om me heen die oprecht zijn over hun angsten, de schoonheid, hun zwakheden. Sommigen willen me ontzien, maar dat wil ik niet. Ik heb besloten om afscheid te nemen van de mensen die niet meekunnen in mijn intense overlevingskracht. Bij een zeer dierbare persoon heb ik gezegd: je deelt het met me of je gaat maar weg.''

En die is weggegaan?
,,Ja. Stom hŤ? Je mag het moeilijk vinden om over de dood te praten, maar ik vind dat niet. Kom lekker bij me janken, niet dat krampachtige eromheen lullen. Ik ben open en direct, en dat is confronterend. In de opening van Maskers Af (vanaf morgenavond op NPO2, red.) stel ik mezelf voor: 'Goedenavond, ik ga dood. Als je me niet kent, snap ik dat je denkt: poeh'.''

Bunschoten zwom in de jaren 70 zwemrecords aan flarden en nam deel aan de Olympische Spelen in 1972. Daarna rolde ze de tv-wereld in. Presenteerde Sport op vrijdag, gaf zwemcommentaar bij Studio Sport en maakte een programma over de liefde. Waar mr. Frank Visser het gezicht was voor de camera's van De Rijdende Rechter, was zij dat Šchter de schermen. Vorige week was ze nog bij opnames - ze kan het moeilijk loslaten.

Tv-producent Harry de Winter behoort tot haar vriendenkring. Hij houdt van haar no-nonsense. Hij vroeg haar wat ze nog wilde doen. Een beetje leuk doodgaan, antwoordde ze. Dat is haar 'opdracht'. Met mensen praten over het leven, lekker drankje erbij, haardvuur aan. ,,Harry zei: 'Weet je wat, dan ga jij een programma maken over het leven, de liefde en de dood. En dan spreek je mensen van wie jij vindt dat ze de schone schijn overboord moeten gooien'.''

Ze was het alweer vergeten, maar De Winter overtuigde KRO-NCRV in rap tempo en een paar weken later zaten Mart Smeets en Eva Jinek als gast in Hansjes achtertuin voor een intens gesprek. ,,Ik vraag of ze zich willen blootgeven, maar ik stel mezelf ook kwetsbaar op. Ik vertel hoe ik als 17-jarige op mijn fietsje de dodelijke morfine moest halen voor mijn moeder. Dat ik in dubio was: als ik hard fiets, is ze uit haar lijden verlost, maar als ik langzaam fiets, heb ik mijn moeder nog langer.''

Wat heb je gedaan?
,,Heel hard gefietst. Het is een mensonterend bestaan, doodgaan.''

Heb je door die ervaring voor jezelf bedacht: tot hier en niet verder?
,,Absoluut. Ik heb een goede huisarts, die mij precies snapt. Het is het meest logische om te kiezen voor het moment dat je half verlamd en incontinent in een rolstoel zit - daar heeft iedereen begrip voor. Ik wil het eerder. Mijn leven wordt volledig uitzichtloos en oninteressant als ik niet meer zulke gesprekken kan voeren zoals met Mart en Eva of met mijn dierbaren. De huisarts vertolkt het zo: ondragelijk lijden is voor mij als ik mijn flamboyante leven niet meer kan leiden.''

Maak je je zorgen om hoe jouw man Joop achterblijft?
,,Ik vind niet dat hij goed voor zichzelf zorgt. We zijn allebei te dik, maar hij is wel erg te dik. Dat kan ik niet zo goed hebben nu. Hij moet fit zijn als ik doodga. Tegelijkertijd zegt hij dat het leven voor hem niet interessant meer is als ik overlijd. Voor hem hoeft het dan niet meer.''

Dat lijkt me moeilijk.
,,Dat is de opperste uiting van hoeveel iemand van je houdt, maar voor mij is het ook akelig om te horen. O jongen... Op zo'n moment ga ik wel voor de lol zorgen. Nu kunnen we nog samen zijn.''

Hoe lang heb je nog?
,,Vorig jaar maart maakten de artsen een schatting. Anderhalf, twee jaar. Het is ondoenlijk om te zeggen hoe je op de medicijnen reageert. Chemopillen werkten niet, hormoonpillen wel. Voor hoe lang? Ik weet alleen dat het een aflopende zaak is. Terwijl: ik zou het zo graag weten. Een datum, het liefst met tijdstip.''

Waarom?
,,Dan weet ik wat me te wachten staat. Dan weet ik of ik mijn, toch wat bewerkelijke, dijkwoning moet verruilen voor een appartement. Toen ik vorig jaar zomer hoorde dat die hormoonpillen goed hun werk deden en daardoor die tumoren minder hard groeiden, was ik uiteraard heel gelukkig. Maar het was niet alleen maar himmelhoch jauchzend feest. Ik dacht ook: o, ik blijf dus langer leven. Ik heb een oude auto, moet ik dan een andere? En ik was aan de laatste restjes lippenstift toe, moet ik dan echt nog een nieuwe kopen?''

Ben je al bezig met afscheid nemen?
,,Ik heb nog niet de berusting die veel mensen die het einde zien naderen wťl hebben. Ik denk wel na over een feest op de dag dat we met de huisarts hebben afgesproken dat het klaar is. Lief en leed delen. Samen janken, juichen en zingen. Dat iedereen speecht voor mij, wat ze op mijn begrafenis gaan zeggen. Dat wil ik vůůraf horen.''






Bron:AD




Gelogd

________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________
Bobbie
Nowlive Admins
*
Offline Offline

Berichten: 49.071



« Antwoord #14 Gepost op: 26 Mei 2016, 10:46:11 »

Kanker veranderde leven Joop Braakhekke ingrijpend

 Joop Braakhekke (75) werd vorig jaar getroffen door kanker. Maar nu is hij 'schoon' en voelt hij zich 'uitstekend.' Zo goed dat hij een kookkanaal op YouTube begint.
In 2014 onderging hij een openhartoperatie die in vijf bypasses resulteerde. Vorig jaar werd bij hem alvleesklierkanker geconstateerd en onlangs liep zijn moeder (105) een fikse longontsteking op. ,,Haar arts zei: ik geef haar morgen een slaapmiddel om het allemaal wat comfortabeler te maken. Ik dacht: nu is het gebeurd. Maar de antibioticakuur sloeg aan, het is een ijzersterke vrouw."


De afgelopen jaren, zegt Joop Braakhekke met bewonderenswaardig gevoel voor understatement, heeft hij het bepaald 'voor zijn kiezen gehad'. Op 8 augustus vorig jaar belandde hij 'doodziek' in het ziekenhuis en werd een tumor op zijn alvleesklier ontdekt.

,,Ik had koude koorts, 42 graden. Mijn urine was cola, mijn ontlasting stopverf. De tumor drukte mijn galbuis dicht. Er werd een stent geplaatst die steeds verstopt raakte. Ik had gewoon een knipkaart in het ziekenhuis. Op 24 september ging ik onder het mes - een van de zwaarste ingrepen die een mens kan ondergaan. Je ligt 6 uur op de operatietafel. Het was gelukkig operabel. Bij alvleesklierkanker sta je dan met 1-0 voor."

Braakhekke, voormalig tv-kok en restauranthouder, oogt als Hollands Welvaren. Het gezicht blakend bruin getint, de kleding smaakvol als altijd. In zijn appartement met uitzicht over het Vondelpark in Amsterdam vertelt hij hoe zijn vooralsnog overwonnen ziekte zijn leven ingrijpend veranderde.

,,Ik ben nu 'schoon' zoals dat heet. Voel me uitstekend, al ben ik gauw moe. Mentaal heb ik wel een opsodemieter gekregen. Kan slecht tegen spanning, terwijl ik als restaurateur en kok heel mijn leven stress heb gekend. Met mijn partner Wim probeer ik nu zoveel mogelijk voor het plezier te leven. Ik ben tenslotte 75, hŤ?''

,,Het leven zit nog steeds vol humor, maar mensen gunnen het niet de losse teugel. Er zijn er bij die het heerlijk vinden zich in hun verdriet te wentelen. Ik niet. Ik vermoed dat het de ondernemer in mij is om niet bij de pakken neer te zitten. Jezelf bij je kladden te pakken en verder te gaan.''

,,Dat valt soms niet mee. Het is zo strijdig aan het leven dat het op het laatst kennelijk allemaal zo moeilijk en moeizaam moet gaan. Waarom eindigt het bestaan zo dikwijls achter de sanseveria's in het bejaardentehuis? Bepaald niet een happy end, toch? Al zal menig godsdienstige dat met mij oneens zijn."

,,En ja, natuurlijk ben je steeds vaker met de dood bezig. Als je moeder 105 is, word je vanzelf geconfronteerd met de eindigheid van het leven. Maar ik vind het nog steeds onbegrijpelijk dat iemand er op een bepaald moment niet meer is. En het is voor mij net zo moeilijk te bevatten dat je als nabestaande gewoon doorleeft."

Uitverkorenen
Alvleesklierkanker, beseft hij, is een van de dodelijkste kankers. ,,Ik leef er niet dagelijks mee, maar soms vreet het aan je. Dan denk ik: Ik kan toch niet tot die kleine groep uitverkorenen behoren die het wťl overleeft? Aan de andere kant: als ik de genen van mijn moeder heb..."

Toen hij hoorde dat het 'foute boel' was, nam hij zich ťťn ding voor: ,,Je gaat meteen een traject vol medische protocollen in, maar ik leg mijn lot niet uitsluitend in handen van een ander. Al zijn ze drie keer professor."

Joop Braakhekke gebruikt nu dagelijks de Indiase specerij kurkuma en cannabisolie (,,Eťn drupje op de tong voor het slapen"), die beide kankerremmende effecten zouden bezitten.  ,,En ik doe hyperthermie, een warmtebehandeling waarbij het lichaam plaatselijk wordt opgewarmd tot 43 graden. Dat vinden kankercellen niet leuk.''

,,Specialisten weten wat het is, maar de meesten doen of hun neus bloedt. Mijn arts in het VU ziekenhuis keek me glazig aan en zei: 'Daar doen wij hier niet aan.' Ik vermoed omdat het niet wordt vergoed. En als ik inmiddels ťťn ding weet, is dat er aan ziek zijn heel veel wordt verdiend.''
     
,,Onlangs veilde ik de eerste Oosterschelde-kreeft - we haalden 25.000 euro op. Ik mocht het voor een goed doel bestemmen. Dat werd uiteraard het kankerfonds. Wat bleek? Toen ik suggereerde het aan Casper van Eijck te schenken, de oncoloog die veel onderzoek naar  alvleesklierkanker verricht, werd mij gezegd: 'Nee, die steunen wij niet. Die is te innovatief.' Letterlijk!"

Croque monsieur
Joop Braakhekke voelt zich inmiddels  mentaal en fysiek zo goed dat hij terugkeert naar zijn metier van kok en met een eigen kookkanaal op YouTube begint. Bovendien zendt ONS (het voormalige  Nostalgie Net) binnenkort herhalingen uit van zijn succesvolle tv-kookprogramma's uit de jaren '90.   

,,Online worden het geen ingewikkelde zaken, hoor. Gewoon gemakkelijke gerechtjes. Soms met een creatieve knipoog: een croque monsieur met ham, kaas en plakjes tomaat in plaats van die vermaledijde tosti. Of asperges in room. Zo gebeurd en hťťrlijk.''

,,Ik kook nu al maanden thuis en sta echt geen uren in de keuken. Maar Wim en ik eten verrukkelijk! Een prachtig stuk kabeljauwrug, beetje soja, pepertje, gemberwortel in de folie en garen maar. Lof in de pan met een paar klonten en 20 minuten stoven. Maar pas op: het mag geen snot zijn, maar mals, zoals de Belgen zeggen. Aardappelpuree erbij en wij vreten onze vingers er bij op."



Bron:AD




Gelogd

________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________
Bobbie
Nowlive Admins
*
Offline Offline

Berichten: 49.071



« Antwoord #13 Gepost op: 18 Mei 2016, 12:37:49 »

KankerpatiŽntes blij met gratis 'Breiboezems'

Door vrijwilligers gemaakte Breiboezems zijn een hit onder vrouwen die door kanker hun borsten zijn kwijtgeraakt. Velen vinden de katoenen protheses veel lekkerder zitten dan de siliconen varianten. Bovendien zijn de nepborsten helemaal gratis.


Al kan ze zelf geen steek breien; Wendie Verweij (34) uit Den Bosch brengt met haar stichting sinds najaar 2014 met flair en succes de Breiboezem aan de man, pardon, vrouw. Deze gratis en op maat gebreide borstprotheses zijn een succes onder vrouwen die als gevolg van borstkanker hun borsten moesten laten amputeren. De Breiboezem is een comfortabele gebreide en uitwasbare prothese. Hťt alternatief voor de uitwendige siliconenborst.

Verweij: ,,Veel vrouwen vinden de gebreide protheses prettiger dan siliconenprotheses. Die zijn vaak zwaar en kunnen, vooral bij vrouwen met een grote cupmaat, rug en nekklachten geven. De Breiboezems hebben een lichtgewicht vulling en zijn gemaakt van 100 procent katoen om huidirritaties te voorkomen. Vorig jaar heeft onze stichting er ruim 500 vrouwen blij mee gemaakt.''

Operatie
Inmiddels heeft Verweij een borstreconstructie gehad, maar voorheen droeg ze de Breiboezem continu. ,,Siliconenprotheses kun je na een operatie vaak weken niet dragen door delittekens en drains. Met de breisels had ik nergens last van. Ik stopte ze in een sporthemdje van de Hema. Je kunt ze ook in een gewone bh, of in een speciale prothese-bh dragen en er zelfs mee zwemmen.''

Breiboezems zijn met de hand te vormen. ,,Er zijn vrouwen die het niks vinden dat er een tepel aan zit. Nou, dan draai je de Breiboezem om en druk je de tepel naar binnen. Ook kun je de vulling goed aanpassen aan verschillende bh's. Je kunt ze platter maken, of juist bijvullen. Vrouwen en mannen zeggen dat ze net echt lijken en voelen.''

Breiboezems zijn gratis voor iedereen die ze nodig heeft. De materiaalkosten (circa 5 euro per paar) worden betaald met giften van de zogenoemde Boezemvrienden, waaronder de stichting Roparun, die loopestafettes organiseert.

 De katoenen kunstborsten zijn ook gratis omdat het breiwerk door vrijwilligers wordt gedaan: de Boezembreiers. Op 20 locaties in heel het land tikken de breipennen van tientallen vrijwilligers. Verweij: ,,Velen hebben zelf borstkanker gehad, of kennen iemand die eraan leed. Het breien van borsten was een tijdje zo populair dat we een breistop hebben afgekondigd.''


Verzekeringen
De gebreide borst biedt ook uitkomst voor mensen die het financieel niet breed hebben. Verweij: ,, Ik weet zelf hoe het is als je in het ziekteproces zit. Wat er allemaal bij komt kijken en wat het kost. De meeste zorgverzekeringen vergoeden de siliconenborstprotheses slechts ťťn keer per twee jaar. Ze kosten zo'n 210 euro en vallen vaak onder het eigen risico. Wil je tussentijds een extra siliconenborstprothese, bijvoorbeeld voor het sporten, dan moet je die ook zelf betalen.''

Met Carin Voets vormt Verweij het hart van de stichting Breiboezem. Dankzij de vele vrijwilligers blijft dat hart kloppen. Verweij, moeder van een jonge dochter, worstelt nog met gezondheidsklachten. ,,Ik wil een positieve draai geven aan het negatieve dat mij en zoveel andere vrouwen is overkomen. Daar haal ik kracht uit.''
Zo werkt het

De protheses van stichting Breiboezem zijn verkrijgbaar in de cupmaten A tot en met H. Als de katoenen nepborsten klaar zijn, worden ze naar een uitgiftepunt verstuurd, of in ziekenhuizen uitgedeeld.

Breiboezem werkt sinds begin dit jaar samen met het Jeroen Bosch Ziekenhuis in Den Bosch. De Breiboezem is vanuit Amerika via AustraliŽ naar Nederland overgewaaid. Na een oproep van Jacqueline de Jong, een Nederlandse die in AustraliŽ woont, op de site van de Borstkanker Vereniging hebben Wendie Verweij en Esther Elsinger uit Den Bosch zich als vrijwilligers aangemeld om het project in Nederland op te zetten.

De Breiboezem is een uitvinding van een jonge vrouw met een wolwinkeltje in Main. Ze kreeg borstkanker en besloot toen Knitted Knockers te gaan breien, en die vervolgens weg te geven aan lotgenoten.

http://voeljeweervrouw.nl/?page_id=30


.

Bron:AD




Gelogd

________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________
Bobbie
Nowlive Admins
*
Offline Offline

Berichten: 49.071



« Antwoord #12 Gepost op: 2 Mei 2016, 20:20:51 »

Ernstig zieke Suzan (56) introduceert grafkist voor foetushouding

Suzan van der Schenk (56) heeft door uitgezaaide borstkanker niet lang meer te leven, maar daardoor weet ze wel precies wat ze wil: begraven worden in een foetushouding. Alleen blijkt dat tot nu toe in Nederland onmogelijk. De Gelderse heeft er een project van gemaakt. Vanaf 1 juni hoeven mensen niet langer begraven te worden in de standaard gestrekte houding. De moeder van vier kinderen heeft de eerste kist voor zichzelf gemaakt.


Suzan weet dat haar leven niet lang meer zal duren, maar dat houdt haar niet tegen. Integendeel, het maakt haar welwillender dan ooit. ,,Wachten op de dood is niks voor mij", vertelt ze strijdvaardig.

Juist doordat ze weet dat het einde nadert, werd het denken daarover concreter. ,,Ik ben niet bezig met mijn begrafenis, dat is aan mijn familie, geliefden en vrienden. Maar ik ben er wel over na gaan denken wat er met mijn lichaam moet gebeuren. Ik heb er lief en leed mee gedeeld. Ik vind het mooi om het leven af te sluiten, zoals het ook begonnen is."

Daar komt volgens Suzan het idee uit voort om in foetushouding begraven te worden. Dat bleek nergens in Nederland, of zelfs ver over de grens, mogelijk. ,,Ik weet niet waarom, want de vraag blijkt verrassend groot als je ziet hoeveel reacties ik krijg van alle kanten."

Ze vervolgt: ,,Zo hoorde ik bijvoorbeeld van een ziek familielid, die in het ziekbed altijd op zijn zij lag. Na het overlijden moet dat plots anders: gestrekt op de rug, in een kist, koud op een koeling. Waarom dat familielid niet: op zijn zij laten liggen, licht balsemen zodat zijn temperatuur normaal blijft, liefdevol door de familie laten verzorgen?"

Haar eigen kist staat klaar. ,,Eťn van de prototypes die ik heb gemaakt, maar ik kan nog veranderen. Ik heb vijf verschillende kisten ontworpen van hout en vilt. Ik vind ze allemaal even mooi en weet nu zelf niet meer waar ik in wil liggen. Ik ben heel blij als het straks 1 juni is, dan zijn de kisten voor iedereen leverbaar."

Fataal
De interieurarchitect en meubelmaker van beroep kreeg tien jaar geleden te horen dat ze borstkanker heeft. Vier jaar later bleek de kanker uitgezaaid naar haar lever. ,,Ongeneeslijk en fataal", aldus Suzan.

Medicaties om haar leven te rekken zijn er niet meer. ,,Mijn oncoloog zei dat ik nu snel alles moet doen wat ik nog wil doen. Ik weet niet wanneer mijn lichaam het opgeeft, maar ik ben niet bezig met het einde in concrete zin. Ik kijk per week hoe ver ik kom. Ik leef niet bij de dag, maar bij het leven. En op een dag stopt het."

Angst wegnemen
Suzan wilde haar idee voor de bijzondere grafkisten niet voor zichzelf houden. ,,Ik wil een stukje angst voor de dood wegnemen. Toen ik net wist dat ik kanker had, ben ik naar ouderen gaan kijken. Ik vroeg 'mam, hoe is dat als je weet dat je allerlei dingen niet meer mee gaat maken? Ze zei 'ik laat het van me afglijden'. Ik weet dat het ergens stopt, dat ik mijn kleinkinderen niet op zal zien groeien. Maar ik vertrouw erop dat zij hele mooie mensen worden, het is goed. Het enige moeilijke voor mij is het verdriet dat ik achterlaat."

Haar kinderen (in de leeftijd van 22 tot en met 29 jaar. Suzan heeft ook vier kleinkinderen) hebben het hele ontwerpproces van dichtbij meegemaakt. ,,Ze hebben gezien dat ik er plezier in had. Nu het klaar is heb ik net drie dagen geleden een reis naar JordaniŽ geboekt met een van mijn kinderen, dat doe ik met alle vier: samen een reis maken, zodat ze me nog alles kunnen vragen."

Ze wil iedereen nog ťťn ding meegeven: ,,Weten dat je dood gaat geeft ook ruimte, dat is niet leuk maar mooi, om over het leven en de dood na te denken. Je gaat bewust om met de tijd die je nog hebt. De schoonheid van het leven heb ik nu in een grafkist uitgedrukt. Ik hoop dat het voor anderen net zo troostend is als voor mij, mijn man en mijn kinderen. Zoals ik lig en slaap, kunnen mijn kinderen straks afscheid van mij nemen. Dat is niet afschrikwekkend, maar troostrijk en liefdevol."





Bron:AD




Gelogd

________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________
Bobbie
Nowlive Admins
*
Offline Offline

Berichten: 49.071



« Antwoord #11 Gepost op: 18 April 2016, 18:58:47 »

Chemo bij borstkanker vaak niet nodig

Zo'n 2500 borstkankerpatiŽnten ondergaan in Nederland ten onrechte chemotherapie. Ze hebben die behandeling niet nodig om uitzaaiingen te voorkomen. Dat blijkt uit de resultaten van een groot langdurig Europees onderzoek die net in Amerika bekend zijn gemaakt.


Eerder werd al duidelijk dat lang niet alle vrouwen die standaard chemotherapie voorgeschreven kregen, daar baat bij hadden. Uit deze vijfjarige studie onder zo'n 6700 patiŽnten in 9 Europese landen blijkt volgens onderzoeker Laura van 't Veer dat zelfs 46 procent met een vroeg stadium 'hormoongevoelige' kanker de 'chemo' die nu nog overwogen wordt niet nodig heeft. ,,Dat percentage is nog groter dan we verwachtten.''

Laboratoriumtest
De studie is een uitvloeisel van onderzoek naar het dna van borstkankertumoren waar Van 't Veer en anderen vanuit het Antoni van Leeuwenhoek al decennia mee bezig zijn. Daaruit blijkt dat sommige tumoren tot uitzaaiingen leiden en andere niet. Het verschil tussen de ene en de andere soort kan via een speciale laboratoriumtest met de naam 'MammaPrint' worden vastgesteld. Bij die test worden 70 genen van een stukje tumorweefsel nauwkeurig onderzocht en vastgesteld hoe die zich gedragen.

Ellende
De test is al vanaf 2005 beschikbaar dus Van 't Veer gaat ervanuit dat nog meer vrouwen dan voorheen van de nieuwe kennis kunnen profiteren. ,,Vrouwen hoeven niet meer te worden 'overbehandeld' zoals vroeger wel gebeurde.'' Dat scheelt volgens haar heel veel ellende voor de patiŽnten zelf, omdat 'de behandeling zeer belastend kan zijn'. En het scheelt kosten voor werkgevers en gezondheidszorg.

,,Er hoeft geen chemotherapie meer te worden uitgeschreven en vrouwen hoeven zich niet tijdelijk ziek te melden.'' Jaarlijks krijgen 14.000 vrouwen in Nederland borstkanker: 80 procent daarvan heeft de 'hormoongevoelige' variant.




Bron:AD




Gelogd

________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________
diana46

Offline Offline

Berichten: 10.159



« Antwoord #10 Gepost op: 16 April 2016, 15:12:36 »

Dat doosje, je draagt het de rest van je leven mee. Maar ik zorg er voor dat het geen bezit van mij neemt.

bij het kanker inloophuis van de Vu staat n heel groot bord ....Kanker gaat nooit over ,ook al ben je genezen

Vind het heel treffend , elke controle komt het duveltje weer boven ....ze zullen toch niks vinden




Gelogd

leef het leven
Bobbie
Nowlive Admins
*
Offline Offline

Berichten: 49.071



« Antwoord #9 Gepost op: 16 April 2016, 12:10:01 »

Anny Schilder: Ik ben bang voor kanker, maar geen zeikwijf

interview Bij Anny Schilder werd twee jaar geleden borstkanker geconstateerd. ,,Alsof twee handen je bij je lurven pakken. Zo: jij mag niet meer meedoen." Maar ze vocht terug en is kankervrij. ,,Hoeveel mensen je ook om je heen hebt - je bent altijd alleen." Een gesprek thuis in Volendam.


,,Nooit smeerde ik me in Spanje in. Ik verbrand niet snel. Maar het was zo heet, ik moest wel. Toen voelde ik een knobbeltje in mijn borst.   
Dan schiet het door je heen: het zal toch niet... Tegelijk denk je: nee, dit gebeurt mij niet. Ik krijg alles, maar geen kanker. Vorige week had ik het er met de moeder van Simon Keizer over. Zij heeft lymfeklierkanker. Ik zei: waarom uitgerekend ik? Zij zei: ik redeneer andersom. Waarom ik niet? Dat is waar. Je denkt dat het je nooit overkomt.

Ik ben deze week op controle geweest. Alles was goed, rustig. Maar als ik naar het ziekenhuis moet, sta ik stijf van de zenuwen. Ik kan mijn sleutels niet meer vinden. Stoot dingen om. Of mijn mobieltje valt in de wc.

Ik neem niemand meer mee. In gezelschap stop ik het weg. Maak ik grapjes, word ik gezellig. Niet de  manier om ermee om te gaan. Ik volg nu een cursus mindfulness. Met lotgenoten praat je over je ziekte. Dat doe je thuis niet. Daar gaat het leven door.

Mindfulness sleept me erdoorheen, houdt me op de been. Maar het is confronterend. Je word je bewust van de situatie. Het wordt echt, zal ik maar zeggen. Ik moet nog twee sessies, maar voel dat het helpt. Je hoeft niet meer in jezelf te graven met al je verdriet. Je hebt iets om op te bouwen. 

In 2014 werd ik geopereerd. Borstamputatie. Weg ermee! Al hadden ze er alle twee af gemoeten. Gelukkig geen uitzaaiingen. Maar de angst nestelt zich in je hoofd. Het zit ergens in een doosje dat zo weer open kan.

Ik heb 9 procent kans op terugkeer. Dat doosje, je draagt het de rest van je leven mee. Maar ik zorg er voor dat het geen bezit van mij neemt.

Mijn eerste vier chemokuren wa≠ren loodzwaar. Daarna volgden er nog twaalf. Die chemovloeistof was roze - mijn lievelingskleur. Dat zie je ook in mijn huisje. Maar ik kon op een gegeven moment geen roze meer zien. Het infuus moest achter me staan.

Hondje
Thuis dwong ik mezelf elke ochtend met Rico, m'n hondje, te wandelen. Dan verbruik je wel alle energie voor de rest van de dag. Je doet wel je dingetjes, maar je bent doodop.

Daarna ging ik op vakantie. Finland. Met chemo moet je oppassen met de zon, hŤ? Prachtig mooi land. Terug wilde ik m'n leven oppakken waar het was gestopt. Vergeet het maar. Ik stortte compleet in.
Je bent zo verschrikkelijk alleen. Hoeveel mensen je ook om je heen hebt. Familie, vrienden, ze kwamen allemaal langs. Maar ze gingen ook  weer naar huis. Dat was vreselijk.

Bovendien moesten Jan Keizer en ik op tournee door Zuid-Afrika. Ik dacht: dat trek ik nooit. Ik durfde  niet. Toen zei mijn arts: Anny, er is maar ťťn manier om er achter te komen of je het kunt. Ga! 
Het was daar geweldig. Ik voelde me weer helemaal de koningin van het levenslied. In 12 dagen traden we tien keer op. Pittig, maar o zo leuk. Daarna naar RoemeniŽ, waar BZN ook nog enorm populair is. Ook dat ging hartstikke goed.

Terug in Nederland, het was rond kerst, kreeg ik een terugslag. Totale paniek. Bang dat de kanker terugkeerde. Dat ik zou doodgaan. Ik ben als de dood voor de dood. Toen werden ook nog eens de amandelen van mijn zoon Juan geknipt. Dat ging mis, bloedingen. In het ziekenhuis kwam alles weer terug.

Thuis lag ik met mijn volle verstand op bed, maar toch zů angstig. Ik kon wel uit het raam springen. Weet je wat ik toen deed? Het klinkt stom, maar ik riep mijn moeder, die 4 jaar geleden is overleden. 'Moeder', zei ik, 'ik heb altijd alles voor jou gedaan. Altijd voor je klaargestaan. Maar nou moet jij me helpen.'

Mens, ik was zů woedend op het leven. Zo verschrikkelijk kwaad. Niet op mijn omgeving, maar diep in mezelf. Iemand zei dat ik alles moest opschrijven. 'Helpt bij mij niet', riep ik. Toch deed ik het. Ik lag vrijdagavond op bed, kon niet slapen. Hartstikke kwaad, tegen het overgeven aan. Toen pakte ik een blocnote en schreef alles op wat in me opkwam. De smerigste woorden zaten erbij. Daarna viel ik in slaap.

's Ochtends heb ik de bladzijden eruit gescheurd. Het was me te grof. Maar bevrijdend werkte het wel. Ik heb koffiegezet, ben op de bank gaan zitten en heb tegen mezelf gezegd: en nou is het afgelopen! Doe even normaal, idioot. Kijk, ik ben geen zeikwijf. Ik pak mezelf elke keer weer op.

Genieten
Ik weet wel: mijn onbezonnen leven is over. 'Toekomst' bestaat niet. Ik geniet elke dag, denk niet aan morgen. Ik heb veel steun aan Juan, mijn dochter Anja en schoonzoon Jan. En mijn kleindochter Ella van 3. Die kleine schat is mijn vriendin. Ik heb het haar niet verteld. Niet aan zo'n kleintje. Heb wel in haar omaboek geschreven dat ik in het ziekenhuis lag. En dat mama later wel vertelt waarom.

Ik zat met Ella in de auto. Mijn pruik op - na 10 dagen was al m'n haar weg. Ook de haartjes op m'n huid. Zo'n raar gezicht. Thuis had ik een petje op, soms gewoon op m'n kale kop. Dat zag Ella allemaal. Toen ik m'n pruik op had zei ze: 'Oma, wat zit je haar mooi... Ze snapte er niks van. Maar het deed me zo goed.

Nu is m'n haar helemaal terug. Als ik het niet bijwerk, ben ik grijs als een deur. Ben wel 57, hoor.

Weet je wat me zo opvalt als je ziek bent? Dat iedereen zo lief voor je is. Je hoeft niks uit te leggen, ze begrijpen het. Ach, mensen zijn zo slecht nog niet.





Bron:AD




Gelogd

________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________
Bobbie
Nowlive Admins
*
Offline Offline

Berichten: 49.071



« Antwoord #8 Gepost op: 5 Maart 2016, 01:03:57 »

Wetenschappers vinden achilleshiel van kanker

LONDEN - Britse wetenschappers denken dat ze de achilleshiel van kanker te pakken hebben. Dat is de cruciale conclusie van hun langjarige onderzoek naar de bestrijding van de ziekte.


Het immuunsysteem van het menselijk lichaam kan worden ingezet om kanker met succes te bestrijden, zelfs wanneer de ziekte een vergevorderd stadium heeft bereikt, aldus de onderzoekers van het prestigieuze University College London in een verklaring. Ook snel muterende tumoren zoals longkanker kunnen in de toekomst worden bestreden.
Immuuntherapie

Het immuunsysteem kan in principe elke kankercel in een tumor herkennen en daarna vernietigen, daarvan zijn de onderzoekers inmiddels overtuigd. Deze zogenoemde immuuntherapie zal op termijn de bestrijding van kanker met medicijnen vervangen. Kankercellen verschillen enorm van elkaar. Door het immuunsysteem te vaccineren, kan het Šlle kwaadaardige cellen herkennen en vernietigen.

De eerste tests met patiŽnten worden over twee jaar gehouden.



Bron:Telegraaf




Gelogd

________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________
Bobbie
Nowlive Admins
*
Offline Offline

Berichten: 49.071



« Antwoord #7 Gepost op: 27 Februari 2016, 12:45:02 »

De man met tumorhumor, die ondanks alles 46 jaar werd

KankerpatiŽnt Jurg de Beijer leefde bijna zijn hele leven in de blessuretijd. Hij was als jongetje al opgegeven, maar werd 46 jaar. De Beijer, die deze week overleed, kreeg landelijke bekendheid toen hij in theatershows met veel zelfspot sprak over zijn ziekte.

Twee weken geleden trouwde Jurg met zijn grote liefde Irene. Midden in de Rotterdamse haven gaven ze elkaar het jawoord, omringd door vrienden en familie. De Brabander is dan al ernstig verzwakt. ,,De kanker zit in mijn hele ruggenmerg. lk heb constant ontstoken hersenvliezen en ben vanaf mijn middel verlamd. Mijn benen voelen nog wel iets. Ik kan met mijn voeten het ritme van John Mayer's Vultures meetappen!" schrijft hij rond die tijd aan zijn vrienden.

Op de bruiloft wordt gehuild en gelachen. Vooral dat laatste, want Jurg was een rasoptimist, beschrijven zijn vrienden.De strijd tegen de kanker begint wanneer hij 6 jaar is. 'Ga maar naar huis' zeggen de dokters. Ze geven Jurg nog zes weken. 'Heb nog even tijd met elkaar'. Maar de weken worden jaren. Hij wordt geregeld in het ziekenhuis opgenomen, ondergaat meerdere operaties maar krabbelt elke keer weer op.

Monstertje
De kanker was voor de Tilburger een naargeestig monstertje waar hij weigerde aan toe te geven. ,,Jurg wilde niet dat de ziekte zijn leven zou beheersen, dat het zijn karakter zou bepalen", vertelt Jan Dirk Stouten. De voetbalverslaggever was goed bevriend met Jurg. Ze waren van plan om volgende maand samen het theater in te gaan. Walhalla in Rotterdam was al afgehuurd.

Het theater zou niks nieuws zijn voor Jurg. Meerdere malen stond hij met zijn show Chemopuur op de planken. Door het verhaal te vertellen over zijn eigen leven als chemokind probeerde hij mensen duidelijk te maken hoe je met een onvermoeibaar doorzettingsvermogen en goede vrienden altijd je weg kan vinden. Hij wilde duidelijk maken wat voor kracht er kan zitten achter een beperking. ,,Je kunt niet bepalen wat je overkomt, maar wel hoe je met de ervaring omgaat."

Tumorhumor
Geen betere humor dan tumorhumor, was een van zijn uitspraken. Zo noemde hij zichzelf wel eens een 'undercover gehandicapte', omdat van buiten niks bijzonders aan hem te zien was. Deze zelfspot en positieve kijk op het leven klinkt ook door bij zijn vrienden: ,,Hij genoot van alles, hoe ziek hij ook was", zegt Stouten. Accepteren dat de kanker won, vond Jurg moeilijk. Twee weken voor zijn dood zei hij: ,,Ik weet dat ik kan vechten tegen de ziekte, maar ik denk niet dat ik er ook aan kan toegeven."

De bruiloft van Jurg en Irene werd ondanks alles uitbundig gevierd. Isa (11) en Eva (7), dochters uit een eerder huwelijk, maakten een belangrijk deel uit van de plechtigheid. De twee zijn Jurg zijn grootste trots. Om ze ook zijn overlijden genoeg wijsheid mee kan geven, trommelde hij vlak voor zijn dood zijn vijftig beste vrienden op.

,,Jurg heeft ons allemaal een voor een gevraagd of de meisjes ons later mogen bellen. Om advies te vragen over het leven, hun carriŤre, de liefde", vertelt Stouten. " Het was zijn overdracht van levenslang advies aan zijn dochters, maar dan via anderen. Hij kon het niet verkroppen dat hij er niet altijd voor ze zou zijn. Het was een apetrotse vader. We zijn vorige week met zijn vijftigen op de foto gegaan. Zijn dochters kunnen ons altijd bellen. Dag en nacht."



Bron:AD




Gelogd

________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________
Bobbie
Nowlive Admins
*
Offline Offline

Berichten: 49.071



« Antwoord #6 Gepost op: 27 Februari 2016, 12:42:38 »

Het jongetje dat al 100 keer dood had moeten zijn

 Als alle diagnoses waren uitgekomen, was Jurg de Beijer al honderd keer gestorven. Op zijn zesde kreeg hij kanker en werd zijn ouders verteld dat hij nog een paar weken te leven had. Een doodvonnis dat zich nog vele keren zou herhalen. Inmiddels is De Beijer 44. In een theatertour vertelt hij over zijn 'reservetijd', die elk moment voorbij kan zijn.


Jurg de Beijer noemt zichzelf wel eens een 'undercover gehandicapte'. Tot zijn kin is er niets opmerkelijks aan hem te zien. Een goedgehumeurde, kale vent met hooguit wat groot uitgevallen oren, grapt hij dan. Maar onder zijn shirt is zijn lijf een soort vulkanisch gebied, aangetast door de vele bestralingen en operaties die hij vanaf zijn zesde heeft ondergaan.

Raadsel
Artsen staan voor een raadsel. Jurg had al lang dood moeten zijn. Op zijn zesde zien ze het vrolijke blonde kereltje voor het eerst in de spreekkamer. Hij kan niet meer plassen, wat te wijten blijkt aan prostaatkanker. Jurg heeft dan nog 6 weken te leven.

'Ga maar naar huis. Hij is binnenkort jarig. Heb nog even tijd met elkaar,' luidt de boodschap voor zijn ouders. Die weigeren dat te accepteren en rijden midden in de nacht naar het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam, voor een second opinion.

De kleine Jurg zit op de achterbank, klaarwakker. Bij de ingang blijft zijn blik hangen bij een grote, rode knop. 'Toen die werd ingedrukt, stierf een 6-jarig jongetje en werd een chemokind geboren.'

Theater
Met die scŤne zal hij op 20 juni ook zijn theatervoorstelling Chemopuur beginnen in Rotterdam. De Tilburger heeft al een paar optredens achter de rug, maar na de massale belangstelling boekte hij een extra voorstelling in de stad waar hij zijn halve leven in het ziekenhuis lag.

'Mijn verhaal was in de eerste plaats bedoeld voor mijn twee dochtertjes, Isa (10) en Eva (6). Ik zal naar alle waarschijnlijkheid geen 65 worden. Mijn lichaam kan me elk moment in de steek laten. Als dat gebeurt, wil ik dat ze weten wie hun vader is geweest.'

Aan de hand van dagboekfragmenten en foto's vertelt hij over zijn tijd in het ziekenhuis. Van zijn eerste nacht 'op zaal', waar hij huilend om zijn ouders schreeuwt, tot zijn eerste katheter, de eerste infuusnaald onder zijn huid, zijn blonde lokken die uitvallen en de zusters die hem een vette knipoog geven als hij er doorheen zit.

Aanwezigheid van de dood
In een 2 uur durende voorstelling vertelt Jurg over de aanwezigheid van de dood, die hij als 6-jarige nog niet kan beschrijven. 'Ik wist pas dat ik echt ziek was toen het aantal ansichtkaarten toenam en het aantal bezoeken afnam.'

Bijna alle vrienden die Jurg in het ziekenhuis maakt, gaan dood, maar zelf overleeft hij. Van zijn zesde tot zijn dertiende is de jongen meer in het ziekenhuis dan op school. 'Van de artsen hoorde ik steeds opnieuw: het is een wonder dat je er nog bent.'

Kankervrij, lichaam stuk
Op zijn dertiende komt hij thuis, in het Brabantse Rijen. Hij is kankervrij, maar zijn lichaam is stuk. 'Ik was klein, mager, had een hoge stem en geen baardgroei. Dat is vreselijk als je in de puberteit zit. Maar ik merkte na een tijdje dat ik ook iets bijzonders te bieden had. Door mijn ziekte had ik meer diepgang dan leeftijdsgenootjes. Dat trok aan.'

Hij krijgt zelfs verkering, maar dat houdt niet lang stand. 'Haar ouders zeiden tegen mijn vriendinnetje: wat voor toekomst heeft deze jongen? Mijn ratio begreep dat wel, maar het voelde zo kut.'

Jurg is ook kwaad op de overheid. 'Bij het GAK werd mij steeds gezegd: neem een wa-jonguitkering en geniet nog even van het leven. Maar ik wilde werken. Later, toen ik een eigen zaak wilde beginnen, namen verzekeraars mij niet serieus. Brandende huizen worden niet verzekerd, zeiden ze.'

Sterker door het verleden
De Brabander, die nadien nog verschillende keren doodziek in het ziekenhuis ligt, blijft knokken. Hij studeert Personeel en Arbeid, krijgt een vaste vriendin, begint een eigen zaak in coaching op de werkvloer en krijgt tegen alle verwachting in twee dochters.

'Het klinkt misschien gek, maar ik ben heel gelukkig dat ik kanker heb gehad. Door mijn verleden ben ik sterker, draai ik mee in de samenleving en ben ik een succesvolle ondernemer. Ik ben niet alleen een kind met een kankerverhaal. Mijn verhaal gaat over dromen en doelen behalen.'

'Kankerhumor'
Zijn voorstelling Chemopuur is niet alleen maar zwaar, benadrukt Jurg. Dollen met de verpleging en lotgenootjes hield hem destijds overeind. Hij glimlacht bij de gedachte aan een ziek maatje, dat jarenlang beweerde dat in de kelder van het ziekenhuis de dode kinderen lagen.

'Elke keer als we met de lift naar -2 gingen, trok hij sprintje en kwam gillend terug. Pas veel later hoorde ik dat daar de keuken was. Die weeÔge geur daar, dat waren de aardappels.' Hij grijnst. 'Kankerhumor, noem ik dat.'




Bron:AD  van  10-6-14




Gelogd

________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________
Bobbie
Nowlive Admins
*
Offline Offline

Berichten: 49.071



« Antwoord #5 Gepost op: 4 Februari 2016, 16:36:09 »

Nederland bij hoogste kankersterftes in Europa

 Ruim drie op de tien Nederlanders overlijden aan kanker. Dat is het op een na hoogste percentage in de Europese Unie.


Alleen in SloveniŽ sterven relatief meer personen aan kanker, blijkt uit cijfers die Eurostat, het statistiekenbureau van de EU, woensdag heeft bekendgemaakt. RoemeniŽ, Litouwen en Bulgarije hebben het laagste aandeel kankersterftes in de EU.

Kanker als doodsoorzaak voor mensen onder de 65 jaar is in Nederland zelfs het hoogste in heel Europa, namelijk 47 procent. Voor mensen ouder dan 65 jaar staat Nederland op een tweede plek.

Jaarlijks overlijden bijna 1,3 miljoen Europeanen aan kanker, waarvan ruim 700.000 mannen en 570.000 vrouwen. Kanker is in Europa voor ťťn op de vier personen de doodsoorzaak.

Vormen van kanker

Longkanker is in Nederland de meest voorkomende fatale vorm van kanker met 27 procent. Ook overlijden veel personen aan darmkanker (12 procent), borstkanker (7 procent), alvleesklierkanker (6 procent) en prostaatkanker (6 procent).

Van alle vrouwen die aan kanker overlijden, had 16 procent borstkanker. Bij mannen is longkanker in 26 procent van de gevallen de doodsoorzaak.

"In Nederland rookt nog steeds 23 procent van de volwassen bevolking. Dat aantal ligt in andere landen vaak lager", zegt KWF Kankerbestrijding tegen NU.nl. "Ook het sterftecijfer van longkanker is hoog, slechts 17 procent van de mensen die de diagnose longkanker krijgt, is na vijf jaar nog in leven. Deze cijfers geven de urgentie aan voor ons om roken te ontmoedigen."




Bron:NU.nl




Gelogd

________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________
diana46

Offline Offline

Berichten: 10.159



« Antwoord #4 Gepost op: 4 Februari 2016, 11:46:21 »

Conclusie van het onderzoek, gepubliceerd in Plus Magazine: patiŽnten weten te weinig over hun chemotherapie, zowel vůůr, tijdens als na de behandeling.

Dat is inderdaad waar , maar als je in zo,n traject zit ben je eigenlijk alleen maar bezig hoe overleef ik
Ik loop nu ook wel tegen dingen aan .....heb nu wat problemen met het hart ,wat inderdaad met bestraling en chemo te maken heeft...... maar ik heb nog steeds n fijne begeleiding ,en kan alles vragen , misschien was die informatie van te voren beter geweest , alleen weet ik niet of ik het allemaal gehoord zou hebben ......en mijn keuze was toch denk ik niet anders geweest




Gelogd

leef het leven
Bobbie
Nowlive Admins
*
Offline Offline

Berichten: 49.071



« Antwoord #3 Gepost op: 4 Februari 2016, 02:37:55 »



.




Gelogd

________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________
Bobbie
Nowlive Admins
*
Offline Offline

Berichten: 49.071



« Antwoord #2 Gepost op: 4 Februari 2016, 02:37:33 »

Veel kankerpatiŽnten niet betrokken bij chemo-besluit

AMSTERDAM - Ruim de helft van de ooit met chemotherapie behandelde (ex-)kankerpatiŽnten is niet te spreken over de langetermijneffecten van deze middelen. De vaak nog late bijwerkingen, zoals bijvoorbeeld huid- en darmproblemen, vielen hen dikwijls tegen.


Dat blijkt uit onderzoek van de Stichting kanker.nl en de Universiteit van Amsterdam (UvA). De enquÍte onder ruim elfhonderd 50-plussers vond plaats vanwege Wereldkankerdag, donderdag. Bijna de helft van de patiŽnten (45 procent) constateert na de behandeling dat zij mťťr hadden willen weten over die effecten, die zich maanden of soms nog jaren na de behandeling kunnen voordoen.

Conclusie van het onderzoek, gepubliceerd in Plus Magazine: patiŽnten weten te weinig over hun chemotherapie, zowel vůůr, tijdens als na de behandeling. ,,Dit kan tot gevaarlijke situaties leidenĒ, stelt kanker.nl . ,,Informatie, kennis en ervaringen van anderen, helpen om de behandeling beter te doorstaan.Ē En Julia van Weert, hoogleraar gezondheidscommunicatie aan de UvA, voegt daaraan toe: ,,Velen (54 procent) weten niet dat ze het ziekenhuis moeten bellen wanneer zich bijvoorbeeld koorts voordoet. Dat kan namelijk ernstige complicaties geven.Ē

Een derde van de patiŽnten bleek geheel niet betrokken bij het doktersbesluit om tot chemotherapie over te gaan. Circa 86 procent van de patiŽnten uit het onderzoek verklaarde: ,,Het stond van meet af aan vast dat ik met chemotherapie behandeld zou worden. Dat was nu eenmaal íhet beste voor meí, werd me gezegdĒ. Bijna een kwart (23 procent) kreeg geen enkele informatie over de (effecten van) chemo.

PatiŽnten zouden zich vrij moeten voelen een ítime-outí te vragen. Zodat zij alle informatie op zich kunnen laten inwerken om sŠmen met de arts een afgewogen besluit te nemen over de te volgen behandeling, stelt Kanker.nl . ,,Als patiŽnten weten dat ze bedenktijd kunnen vragen, is die tijd te gebruiken om wel goede informatie te vergaren over voor- en nadelen, alternatieven, alarmsignalen en zelfhulptips met betrekking tot chemotherapie,Ē zegt Marjolijn Swart van Kanker.nl. ,,Veel patiŽnten denken dat die tijd er niet is, maar die is er vaak wel. Een week wachten kan niet altijd kwaad. Wij adviseren patiŽnten hun arts hiernaar te vragen.Ē




Bron:Telegraaf






Gelogd

________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________
Bobbie
Nowlive Admins
*
Offline Offline

Berichten: 49.071



« Antwoord #1 Gepost op: 4 Februari 2016, 02:29:57 »

Over Wereldkankerdag

Wereldkankerdag (4 februari) is door de Union for International Cancer Control (UICC) uitgeroepen tot internationale bewustwordingsdag waarop mensen in de hele wereld stilstaan bij kanker. Deze dag is officieel gemarkeerd om het bewustzijn rondom kanker te vergroten en om preventie, detectie en behandelingen aan te moedigen, maar ook om het belang van een goede kwaliteit van leven voor mensen met kanker te onderstrepen. De UICC is de internationale organisatie voor kankerbestrijding, waarbij meer dan 800 lid-organisaties zijn aangesloten.


Deze website is een initiatief van een aantal organisaties die zich inspannen voor (verbetering van) preventie van kanker, (onderzoek naar) de behandeling van de ziekte en de kwaliteit van leven van mensen met kanker en hun naasten. Door het gezamenlijk presenteren van de Wereldkankerdag-activiteiten willen wij de bewustwording rondom kanker vergroten en stimuleren dat mensen met kanker en hun naasten de weg naar passende zorg en ondersteuning weten te vinden.

Bron: http://www.wereldkankerdag.nl/




Gelogd

________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________
Bobbie
Nowlive Admins
*
Offline Offline

Berichten: 49.071



« Gepost op: 4 Februari 2016, 02:28:00 »



« Laatste verandering: 4 Maart 2017, 16:00:11 door Bobbie »


Gelogd

________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________
Pagina's: 1 [2]   Omhoog
  Voeg toe aan `Mijn-topics`  |  Print