Nowlive Home

Kwebbelkroeg => Gezondheid/ Gezin/Lifestyle => Topic gestart door: Bobbie op 4 Februari 2016, 02:28:00



Titel: Kanker
Bericht door: Bobbie op 4 Februari 2016, 02:28:00


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 4 Februari 2016, 02:29:57
Over Wereldkankerdag

Wereldkankerdag (4 februari) is door de Union for International Cancer Control (UICC) uitgeroepen tot internationale bewustwordingsdag waarop mensen in de hele wereld stilstaan bij kanker. Deze dag is officieel gemarkeerd om het bewustzijn rondom kanker te vergroten en om preventie, detectie en behandelingen aan te moedigen, maar ook om het belang van een goede kwaliteit van leven voor mensen met kanker te onderstrepen. De UICC is de internationale organisatie voor kankerbestrijding, waarbij meer dan 800 lid-organisaties zijn aangesloten.


Deze website is een initiatief van een aantal organisaties die zich inspannen voor (verbetering van) preventie van kanker, (onderzoek naar) de behandeling van de ziekte en de kwaliteit van leven van mensen met kanker en hun naasten. Door het gezamenlijk presenteren van de Wereldkankerdag-activiteiten willen wij de bewustwording rondom kanker vergroten en stimuleren dat mensen met kanker en hun naasten de weg naar passende zorg en ondersteuning weten te vinden.

Bron: http://www.wereldkankerdag.nl/


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 4 Februari 2016, 02:37:33
Veel kankerpatiŽnten niet betrokken bij chemo-besluit

AMSTERDAM - Ruim de helft van de ooit met chemotherapie behandelde (ex-)kankerpatiŽnten is niet te spreken over de langetermijneffecten van deze middelen. De vaak nog late bijwerkingen, zoals bijvoorbeeld huid- en darmproblemen, vielen hen dikwijls tegen.


Dat blijkt uit onderzoek van de Stichting kanker.nl en de Universiteit van Amsterdam (UvA). De enquÍte onder ruim elfhonderd 50-plussers vond plaats vanwege Wereldkankerdag, donderdag. Bijna de helft van de patiŽnten (45 procent) constateert na de behandeling dat zij mťťr hadden willen weten over die effecten, die zich maanden of soms nog jaren na de behandeling kunnen voordoen.

Conclusie van het onderzoek, gepubliceerd in Plus Magazine: patiŽnten weten te weinig over hun chemotherapie, zowel vůůr, tijdens als na de behandeling. ,,Dit kan tot gevaarlijke situaties leidenĒ, stelt kanker.nl . ,,Informatie, kennis en ervaringen van anderen, helpen om de behandeling beter te doorstaan.Ē En Julia van Weert, hoogleraar gezondheidscommunicatie aan de UvA, voegt daaraan toe: ,,Velen (54 procent) weten niet dat ze het ziekenhuis moeten bellen wanneer zich bijvoorbeeld koorts voordoet. Dat kan namelijk ernstige complicaties geven.Ē

Een derde van de patiŽnten bleek geheel niet betrokken bij het doktersbesluit om tot chemotherapie over te gaan. Circa 86 procent van de patiŽnten uit het onderzoek verklaarde: ,,Het stond van meet af aan vast dat ik met chemotherapie behandeld zou worden. Dat was nu eenmaal íhet beste voor meí, werd me gezegdĒ. Bijna een kwart (23 procent) kreeg geen enkele informatie over de (effecten van) chemo.

PatiŽnten zouden zich vrij moeten voelen een ítime-outí te vragen. Zodat zij alle informatie op zich kunnen laten inwerken om sŠmen met de arts een afgewogen besluit te nemen over de te volgen behandeling, stelt Kanker.nl . ,,Als patiŽnten weten dat ze bedenktijd kunnen vragen, is die tijd te gebruiken om wel goede informatie te vergaren over voor- en nadelen, alternatieven, alarmsignalen en zelfhulptips met betrekking tot chemotherapie,Ē zegt Marjolijn Swart van Kanker.nl. ,,Veel patiŽnten denken dat die tijd er niet is, maar die is er vaak wel. Een week wachten kan niet altijd kwaad. Wij adviseren patiŽnten hun arts hiernaar te vragen.Ē




Bron:Telegraaf




Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 4 Februari 2016, 02:37:55


.


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: diana46 op 4 Februari 2016, 11:46:21
Conclusie van het onderzoek, gepubliceerd in Plus Magazine: patiŽnten weten te weinig over hun chemotherapie, zowel vůůr, tijdens als na de behandeling.

Dat is inderdaad waar , maar als je in zo,n traject zit ben je eigenlijk alleen maar bezig hoe overleef ik
Ik loop nu ook wel tegen dingen aan .....heb nu wat problemen met het hart ,wat inderdaad met bestraling en chemo te maken heeft...... maar ik heb nog steeds n fijne begeleiding ,en kan alles vragen , misschien was die informatie van te voren beter geweest , alleen weet ik niet of ik het allemaal gehoord zou hebben ......en mijn keuze was toch denk ik niet anders geweest


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 4 Februari 2016, 16:36:09
Nederland bij hoogste kankersterftes in Europa

 Ruim drie op de tien Nederlanders overlijden aan kanker. Dat is het op een na hoogste percentage in de Europese Unie.


Alleen in SloveniŽ sterven relatief meer personen aan kanker, blijkt uit cijfers die Eurostat, het statistiekenbureau van de EU, woensdag heeft bekendgemaakt. RoemeniŽ, Litouwen en Bulgarije hebben het laagste aandeel kankersterftes in de EU.

Kanker als doodsoorzaak voor mensen onder de 65 jaar is in Nederland zelfs het hoogste in heel Europa, namelijk 47 procent. Voor mensen ouder dan 65 jaar staat Nederland op een tweede plek.

Jaarlijks overlijden bijna 1,3 miljoen Europeanen aan kanker, waarvan ruim 700.000 mannen en 570.000 vrouwen. Kanker is in Europa voor ťťn op de vier personen de doodsoorzaak.

Vormen van kanker

Longkanker is in Nederland de meest voorkomende fatale vorm van kanker met 27 procent. Ook overlijden veel personen aan darmkanker (12 procent), borstkanker (7 procent), alvleesklierkanker (6 procent) en prostaatkanker (6 procent).

Van alle vrouwen die aan kanker overlijden, had 16 procent borstkanker. Bij mannen is longkanker in 26 procent van de gevallen de doodsoorzaak.

"In Nederland rookt nog steeds 23 procent van de volwassen bevolking. Dat aantal ligt in andere landen vaak lager", zegt KWF Kankerbestrijding tegen NU.nl. "Ook het sterftecijfer van longkanker is hoog, slechts 17 procent van de mensen die de diagnose longkanker krijgt, is na vijf jaar nog in leven. Deze cijfers geven de urgentie aan voor ons om roken te ontmoedigen."




Bron:NU.nl


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 27 Februari 2016, 12:42:38
Het jongetje dat al 100 keer dood had moeten zijn

 Als alle diagnoses waren uitgekomen, was Jurg de Beijer al honderd keer gestorven. Op zijn zesde kreeg hij kanker en werd zijn ouders verteld dat hij nog een paar weken te leven had. Een doodvonnis dat zich nog vele keren zou herhalen. Inmiddels is De Beijer 44. In een theatertour vertelt hij over zijn 'reservetijd', die elk moment voorbij kan zijn.


Jurg de Beijer noemt zichzelf wel eens een 'undercover gehandicapte'. Tot zijn kin is er niets opmerkelijks aan hem te zien. Een goedgehumeurde, kale vent met hooguit wat groot uitgevallen oren, grapt hij dan. Maar onder zijn shirt is zijn lijf een soort vulkanisch gebied, aangetast door de vele bestralingen en operaties die hij vanaf zijn zesde heeft ondergaan.

Raadsel
Artsen staan voor een raadsel. Jurg had al lang dood moeten zijn. Op zijn zesde zien ze het vrolijke blonde kereltje voor het eerst in de spreekkamer. Hij kan niet meer plassen, wat te wijten blijkt aan prostaatkanker. Jurg heeft dan nog 6 weken te leven.

'Ga maar naar huis. Hij is binnenkort jarig. Heb nog even tijd met elkaar,' luidt de boodschap voor zijn ouders. Die weigeren dat te accepteren en rijden midden in de nacht naar het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam, voor een second opinion.

De kleine Jurg zit op de achterbank, klaarwakker. Bij de ingang blijft zijn blik hangen bij een grote, rode knop. 'Toen die werd ingedrukt, stierf een 6-jarig jongetje en werd een chemokind geboren.'

Theater
Met die scŤne zal hij op 20 juni ook zijn theatervoorstelling Chemopuur beginnen in Rotterdam. De Tilburger heeft al een paar optredens achter de rug, maar na de massale belangstelling boekte hij een extra voorstelling in de stad waar hij zijn halve leven in het ziekenhuis lag.

'Mijn verhaal was in de eerste plaats bedoeld voor mijn twee dochtertjes, Isa (10) en Eva (6). Ik zal naar alle waarschijnlijkheid geen 65 worden. Mijn lichaam kan me elk moment in de steek laten. Als dat gebeurt, wil ik dat ze weten wie hun vader is geweest.'

Aan de hand van dagboekfragmenten en foto's vertelt hij over zijn tijd in het ziekenhuis. Van zijn eerste nacht 'op zaal', waar hij huilend om zijn ouders schreeuwt, tot zijn eerste katheter, de eerste infuusnaald onder zijn huid, zijn blonde lokken die uitvallen en de zusters die hem een vette knipoog geven als hij er doorheen zit.

Aanwezigheid van de dood
In een 2 uur durende voorstelling vertelt Jurg over de aanwezigheid van de dood, die hij als 6-jarige nog niet kan beschrijven. 'Ik wist pas dat ik echt ziek was toen het aantal ansichtkaarten toenam en het aantal bezoeken afnam.'

Bijna alle vrienden die Jurg in het ziekenhuis maakt, gaan dood, maar zelf overleeft hij. Van zijn zesde tot zijn dertiende is de jongen meer in het ziekenhuis dan op school. 'Van de artsen hoorde ik steeds opnieuw: het is een wonder dat je er nog bent.'

Kankervrij, lichaam stuk
Op zijn dertiende komt hij thuis, in het Brabantse Rijen. Hij is kankervrij, maar zijn lichaam is stuk. 'Ik was klein, mager, had een hoge stem en geen baardgroei. Dat is vreselijk als je in de puberteit zit. Maar ik merkte na een tijdje dat ik ook iets bijzonders te bieden had. Door mijn ziekte had ik meer diepgang dan leeftijdsgenootjes. Dat trok aan.'

Hij krijgt zelfs verkering, maar dat houdt niet lang stand. 'Haar ouders zeiden tegen mijn vriendinnetje: wat voor toekomst heeft deze jongen? Mijn ratio begreep dat wel, maar het voelde zo kut.'

Jurg is ook kwaad op de overheid. 'Bij het GAK werd mij steeds gezegd: neem een wa-jonguitkering en geniet nog even van het leven. Maar ik wilde werken. Later, toen ik een eigen zaak wilde beginnen, namen verzekeraars mij niet serieus. Brandende huizen worden niet verzekerd, zeiden ze.'

Sterker door het verleden
De Brabander, die nadien nog verschillende keren doodziek in het ziekenhuis ligt, blijft knokken. Hij studeert Personeel en Arbeid, krijgt een vaste vriendin, begint een eigen zaak in coaching op de werkvloer en krijgt tegen alle verwachting in twee dochters.

'Het klinkt misschien gek, maar ik ben heel gelukkig dat ik kanker heb gehad. Door mijn verleden ben ik sterker, draai ik mee in de samenleving en ben ik een succesvolle ondernemer. Ik ben niet alleen een kind met een kankerverhaal. Mijn verhaal gaat over dromen en doelen behalen.'

'Kankerhumor'
Zijn voorstelling Chemopuur is niet alleen maar zwaar, benadrukt Jurg. Dollen met de verpleging en lotgenootjes hield hem destijds overeind. Hij glimlacht bij de gedachte aan een ziek maatje, dat jarenlang beweerde dat in de kelder van het ziekenhuis de dode kinderen lagen.

'Elke keer als we met de lift naar -2 gingen, trok hij sprintje en kwam gillend terug. Pas veel later hoorde ik dat daar de keuken was. Die weeÔge geur daar, dat waren de aardappels.' Hij grijnst. 'Kankerhumor, noem ik dat.'




Bron:AD  van  10-6-14


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 27 Februari 2016, 12:45:02
De man met tumorhumor, die ondanks alles 46 jaar werd

KankerpatiŽnt Jurg de Beijer leefde bijna zijn hele leven in de blessuretijd. Hij was als jongetje al opgegeven, maar werd 46 jaar. De Beijer, die deze week overleed, kreeg landelijke bekendheid toen hij in theatershows met veel zelfspot sprak over zijn ziekte.

Twee weken geleden trouwde Jurg met zijn grote liefde Irene. Midden in de Rotterdamse haven gaven ze elkaar het jawoord, omringd door vrienden en familie. De Brabander is dan al ernstig verzwakt. ,,De kanker zit in mijn hele ruggenmerg. lk heb constant ontstoken hersenvliezen en ben vanaf mijn middel verlamd. Mijn benen voelen nog wel iets. Ik kan met mijn voeten het ritme van John Mayer's Vultures meetappen!" schrijft hij rond die tijd aan zijn vrienden.

Op de bruiloft wordt gehuild en gelachen. Vooral dat laatste, want Jurg was een rasoptimist, beschrijven zijn vrienden.De strijd tegen de kanker begint wanneer hij 6 jaar is. 'Ga maar naar huis' zeggen de dokters. Ze geven Jurg nog zes weken. 'Heb nog even tijd met elkaar'. Maar de weken worden jaren. Hij wordt geregeld in het ziekenhuis opgenomen, ondergaat meerdere operaties maar krabbelt elke keer weer op.

Monstertje
De kanker was voor de Tilburger een naargeestig monstertje waar hij weigerde aan toe te geven. ,,Jurg wilde niet dat de ziekte zijn leven zou beheersen, dat het zijn karakter zou bepalen", vertelt Jan Dirk Stouten. De voetbalverslaggever was goed bevriend met Jurg. Ze waren van plan om volgende maand samen het theater in te gaan. Walhalla in Rotterdam was al afgehuurd.

Het theater zou niks nieuws zijn voor Jurg. Meerdere malen stond hij met zijn show Chemopuur op de planken. Door het verhaal te vertellen over zijn eigen leven als chemokind probeerde hij mensen duidelijk te maken hoe je met een onvermoeibaar doorzettingsvermogen en goede vrienden altijd je weg kan vinden. Hij wilde duidelijk maken wat voor kracht er kan zitten achter een beperking. ,,Je kunt niet bepalen wat je overkomt, maar wel hoe je met de ervaring omgaat."

Tumorhumor
Geen betere humor dan tumorhumor, was een van zijn uitspraken. Zo noemde hij zichzelf wel eens een 'undercover gehandicapte', omdat van buiten niks bijzonders aan hem te zien was. Deze zelfspot en positieve kijk op het leven klinkt ook door bij zijn vrienden: ,,Hij genoot van alles, hoe ziek hij ook was", zegt Stouten. Accepteren dat de kanker won, vond Jurg moeilijk. Twee weken voor zijn dood zei hij: ,,Ik weet dat ik kan vechten tegen de ziekte, maar ik denk niet dat ik er ook aan kan toegeven."

De bruiloft van Jurg en Irene werd ondanks alles uitbundig gevierd. Isa (11) en Eva (7), dochters uit een eerder huwelijk, maakten een belangrijk deel uit van de plechtigheid. De twee zijn Jurg zijn grootste trots. Om ze ook zijn overlijden genoeg wijsheid mee kan geven, trommelde hij vlak voor zijn dood zijn vijftig beste vrienden op.

,,Jurg heeft ons allemaal een voor een gevraagd of de meisjes ons later mogen bellen. Om advies te vragen over het leven, hun carriŤre, de liefde", vertelt Stouten. " Het was zijn overdracht van levenslang advies aan zijn dochters, maar dan via anderen. Hij kon het niet verkroppen dat hij er niet altijd voor ze zou zijn. Het was een apetrotse vader. We zijn vorige week met zijn vijftigen op de foto gegaan. Zijn dochters kunnen ons altijd bellen. Dag en nacht."



Bron:AD


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 5 Maart 2016, 01:03:57
Wetenschappers vinden achilleshiel van kanker

LONDEN - Britse wetenschappers denken dat ze de achilleshiel van kanker te pakken hebben. Dat is de cruciale conclusie van hun langjarige onderzoek naar de bestrijding van de ziekte.


Het immuunsysteem van het menselijk lichaam kan worden ingezet om kanker met succes te bestrijden, zelfs wanneer de ziekte een vergevorderd stadium heeft bereikt, aldus de onderzoekers van het prestigieuze University College London in een verklaring. Ook snel muterende tumoren zoals longkanker kunnen in de toekomst worden bestreden.
Immuuntherapie

Het immuunsysteem kan in principe elke kankercel in een tumor herkennen en daarna vernietigen, daarvan zijn de onderzoekers inmiddels overtuigd. Deze zogenoemde immuuntherapie zal op termijn de bestrijding van kanker met medicijnen vervangen. Kankercellen verschillen enorm van elkaar. Door het immuunsysteem te vaccineren, kan het Šlle kwaadaardige cellen herkennen en vernietigen.

De eerste tests met patiŽnten worden over twee jaar gehouden.



Bron:Telegraaf


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 16 April 2016, 12:10:01
Anny Schilder: Ik ben bang voor kanker, maar geen zeikwijf

interview Bij Anny Schilder werd twee jaar geleden borstkanker geconstateerd. ,,Alsof twee handen je bij je lurven pakken. Zo: jij mag niet meer meedoen." Maar ze vocht terug en is kankervrij. ,,Hoeveel mensen je ook om je heen hebt - je bent altijd alleen." Een gesprek thuis in Volendam.


,,Nooit smeerde ik me in Spanje in. Ik verbrand niet snel. Maar het was zo heet, ik moest wel. Toen voelde ik een knobbeltje in mijn borst.   
Dan schiet het door je heen: het zal toch niet... Tegelijk denk je: nee, dit gebeurt mij niet. Ik krijg alles, maar geen kanker. Vorige week had ik het er met de moeder van Simon Keizer over. Zij heeft lymfeklierkanker. Ik zei: waarom uitgerekend ik? Zij zei: ik redeneer andersom. Waarom ik niet? Dat is waar. Je denkt dat het je nooit overkomt.

Ik ben deze week op controle geweest. Alles was goed, rustig. Maar als ik naar het ziekenhuis moet, sta ik stijf van de zenuwen. Ik kan mijn sleutels niet meer vinden. Stoot dingen om. Of mijn mobieltje valt in de wc.

Ik neem niemand meer mee. In gezelschap stop ik het weg. Maak ik grapjes, word ik gezellig. Niet de  manier om ermee om te gaan. Ik volg nu een cursus mindfulness. Met lotgenoten praat je over je ziekte. Dat doe je thuis niet. Daar gaat het leven door.

Mindfulness sleept me erdoorheen, houdt me op de been. Maar het is confronterend. Je word je bewust van de situatie. Het wordt echt, zal ik maar zeggen. Ik moet nog twee sessies, maar voel dat het helpt. Je hoeft niet meer in jezelf te graven met al je verdriet. Je hebt iets om op te bouwen. 

In 2014 werd ik geopereerd. Borstamputatie. Weg ermee! Al hadden ze er alle twee af gemoeten. Gelukkig geen uitzaaiingen. Maar de angst nestelt zich in je hoofd. Het zit ergens in een doosje dat zo weer open kan.

Ik heb 9 procent kans op terugkeer. Dat doosje, je draagt het de rest van je leven mee. Maar ik zorg er voor dat het geen bezit van mij neemt.

Mijn eerste vier chemokuren wa≠ren loodzwaar. Daarna volgden er nog twaalf. Die chemovloeistof was roze - mijn lievelingskleur. Dat zie je ook in mijn huisje. Maar ik kon op een gegeven moment geen roze meer zien. Het infuus moest achter me staan.

Hondje
Thuis dwong ik mezelf elke ochtend met Rico, m'n hondje, te wandelen. Dan verbruik je wel alle energie voor de rest van de dag. Je doet wel je dingetjes, maar je bent doodop.

Daarna ging ik op vakantie. Finland. Met chemo moet je oppassen met de zon, hŤ? Prachtig mooi land. Terug wilde ik m'n leven oppakken waar het was gestopt. Vergeet het maar. Ik stortte compleet in.
Je bent zo verschrikkelijk alleen. Hoeveel mensen je ook om je heen hebt. Familie, vrienden, ze kwamen allemaal langs. Maar ze gingen ook  weer naar huis. Dat was vreselijk.

Bovendien moesten Jan Keizer en ik op tournee door Zuid-Afrika. Ik dacht: dat trek ik nooit. Ik durfde  niet. Toen zei mijn arts: Anny, er is maar ťťn manier om er achter te komen of je het kunt. Ga! 
Het was daar geweldig. Ik voelde me weer helemaal de koningin van het levenslied. In 12 dagen traden we tien keer op. Pittig, maar o zo leuk. Daarna naar RoemeniŽ, waar BZN ook nog enorm populair is. Ook dat ging hartstikke goed.

Terug in Nederland, het was rond kerst, kreeg ik een terugslag. Totale paniek. Bang dat de kanker terugkeerde. Dat ik zou doodgaan. Ik ben als de dood voor de dood. Toen werden ook nog eens de amandelen van mijn zoon Juan geknipt. Dat ging mis, bloedingen. In het ziekenhuis kwam alles weer terug.

Thuis lag ik met mijn volle verstand op bed, maar toch zů angstig. Ik kon wel uit het raam springen. Weet je wat ik toen deed? Het klinkt stom, maar ik riep mijn moeder, die 4 jaar geleden is overleden. 'Moeder', zei ik, 'ik heb altijd alles voor jou gedaan. Altijd voor je klaargestaan. Maar nou moet jij me helpen.'

Mens, ik was zů woedend op het leven. Zo verschrikkelijk kwaad. Niet op mijn omgeving, maar diep in mezelf. Iemand zei dat ik alles moest opschrijven. 'Helpt bij mij niet', riep ik. Toch deed ik het. Ik lag vrijdagavond op bed, kon niet slapen. Hartstikke kwaad, tegen het overgeven aan. Toen pakte ik een blocnote en schreef alles op wat in me opkwam. De smerigste woorden zaten erbij. Daarna viel ik in slaap.

's Ochtends heb ik de bladzijden eruit gescheurd. Het was me te grof. Maar bevrijdend werkte het wel. Ik heb koffiegezet, ben op de bank gaan zitten en heb tegen mezelf gezegd: en nou is het afgelopen! Doe even normaal, idioot. Kijk, ik ben geen zeikwijf. Ik pak mezelf elke keer weer op.

Genieten
Ik weet wel: mijn onbezonnen leven is over. 'Toekomst' bestaat niet. Ik geniet elke dag, denk niet aan morgen. Ik heb veel steun aan Juan, mijn dochter Anja en schoonzoon Jan. En mijn kleindochter Ella van 3. Die kleine schat is mijn vriendin. Ik heb het haar niet verteld. Niet aan zo'n kleintje. Heb wel in haar omaboek geschreven dat ik in het ziekenhuis lag. En dat mama later wel vertelt waarom.

Ik zat met Ella in de auto. Mijn pruik op - na 10 dagen was al m'n haar weg. Ook de haartjes op m'n huid. Zo'n raar gezicht. Thuis had ik een petje op, soms gewoon op m'n kale kop. Dat zag Ella allemaal. Toen ik m'n pruik op had zei ze: 'Oma, wat zit je haar mooi... Ze snapte er niks van. Maar het deed me zo goed.

Nu is m'n haar helemaal terug. Als ik het niet bijwerk, ben ik grijs als een deur. Ben wel 57, hoor.

Weet je wat me zo opvalt als je ziek bent? Dat iedereen zo lief voor je is. Je hoeft niks uit te leggen, ze begrijpen het. Ach, mensen zijn zo slecht nog niet.





Bron:AD


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: diana46 op 16 April 2016, 15:12:36
Dat doosje, je draagt het de rest van je leven mee. Maar ik zorg er voor dat het geen bezit van mij neemt.

bij het kanker inloophuis van de Vu staat n heel groot bord ....Kanker gaat nooit over ,ook al ben je genezen

Vind het heel treffend , elke controle komt het duveltje weer boven ....ze zullen toch niks vinden


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 18 April 2016, 18:58:47
Chemo bij borstkanker vaak niet nodig

Zo'n 2500 borstkankerpatiŽnten ondergaan in Nederland ten onrechte chemotherapie. Ze hebben die behandeling niet nodig om uitzaaiingen te voorkomen. Dat blijkt uit de resultaten van een groot langdurig Europees onderzoek die net in Amerika bekend zijn gemaakt.


Eerder werd al duidelijk dat lang niet alle vrouwen die standaard chemotherapie voorgeschreven kregen, daar baat bij hadden. Uit deze vijfjarige studie onder zo'n 6700 patiŽnten in 9 Europese landen blijkt volgens onderzoeker Laura van 't Veer dat zelfs 46 procent met een vroeg stadium 'hormoongevoelige' kanker de 'chemo' die nu nog overwogen wordt niet nodig heeft. ,,Dat percentage is nog groter dan we verwachtten.''

Laboratoriumtest
De studie is een uitvloeisel van onderzoek naar het dna van borstkankertumoren waar Van 't Veer en anderen vanuit het Antoni van Leeuwenhoek al decennia mee bezig zijn. Daaruit blijkt dat sommige tumoren tot uitzaaiingen leiden en andere niet. Het verschil tussen de ene en de andere soort kan via een speciale laboratoriumtest met de naam 'MammaPrint' worden vastgesteld. Bij die test worden 70 genen van een stukje tumorweefsel nauwkeurig onderzocht en vastgesteld hoe die zich gedragen.

Ellende
De test is al vanaf 2005 beschikbaar dus Van 't Veer gaat ervanuit dat nog meer vrouwen dan voorheen van de nieuwe kennis kunnen profiteren. ,,Vrouwen hoeven niet meer te worden 'overbehandeld' zoals vroeger wel gebeurde.'' Dat scheelt volgens haar heel veel ellende voor de patiŽnten zelf, omdat 'de behandeling zeer belastend kan zijn'. En het scheelt kosten voor werkgevers en gezondheidszorg.

,,Er hoeft geen chemotherapie meer te worden uitgeschreven en vrouwen hoeven zich niet tijdelijk ziek te melden.'' Jaarlijks krijgen 14.000 vrouwen in Nederland borstkanker: 80 procent daarvan heeft de 'hormoongevoelige' variant.




Bron:AD


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 2 Mei 2016, 20:20:51
Ernstig zieke Suzan (56) introduceert grafkist voor foetushouding

Suzan van der Schenk (56) heeft door uitgezaaide borstkanker niet lang meer te leven, maar daardoor weet ze wel precies wat ze wil: begraven worden in een foetushouding. Alleen blijkt dat tot nu toe in Nederland onmogelijk. De Gelderse heeft er een project van gemaakt. Vanaf 1 juni hoeven mensen niet langer begraven te worden in de standaard gestrekte houding. De moeder van vier kinderen heeft de eerste kist voor zichzelf gemaakt.


Suzan weet dat haar leven niet lang meer zal duren, maar dat houdt haar niet tegen. Integendeel, het maakt haar welwillender dan ooit. ,,Wachten op de dood is niks voor mij", vertelt ze strijdvaardig.

Juist doordat ze weet dat het einde nadert, werd het denken daarover concreter. ,,Ik ben niet bezig met mijn begrafenis, dat is aan mijn familie, geliefden en vrienden. Maar ik ben er wel over na gaan denken wat er met mijn lichaam moet gebeuren. Ik heb er lief en leed mee gedeeld. Ik vind het mooi om het leven af te sluiten, zoals het ook begonnen is."

Daar komt volgens Suzan het idee uit voort om in foetushouding begraven te worden. Dat bleek nergens in Nederland, of zelfs ver over de grens, mogelijk. ,,Ik weet niet waarom, want de vraag blijkt verrassend groot als je ziet hoeveel reacties ik krijg van alle kanten."

Ze vervolgt: ,,Zo hoorde ik bijvoorbeeld van een ziek familielid, die in het ziekbed altijd op zijn zij lag. Na het overlijden moet dat plots anders: gestrekt op de rug, in een kist, koud op een koeling. Waarom dat familielid niet: op zijn zij laten liggen, licht balsemen zodat zijn temperatuur normaal blijft, liefdevol door de familie laten verzorgen?"

Haar eigen kist staat klaar. ,,Eťn van de prototypes die ik heb gemaakt, maar ik kan nog veranderen. Ik heb vijf verschillende kisten ontworpen van hout en vilt. Ik vind ze allemaal even mooi en weet nu zelf niet meer waar ik in wil liggen. Ik ben heel blij als het straks 1 juni is, dan zijn de kisten voor iedereen leverbaar."

Fataal
De interieurarchitect en meubelmaker van beroep kreeg tien jaar geleden te horen dat ze borstkanker heeft. Vier jaar later bleek de kanker uitgezaaid naar haar lever. ,,Ongeneeslijk en fataal", aldus Suzan.

Medicaties om haar leven te rekken zijn er niet meer. ,,Mijn oncoloog zei dat ik nu snel alles moet doen wat ik nog wil doen. Ik weet niet wanneer mijn lichaam het opgeeft, maar ik ben niet bezig met het einde in concrete zin. Ik kijk per week hoe ver ik kom. Ik leef niet bij de dag, maar bij het leven. En op een dag stopt het."

Angst wegnemen
Suzan wilde haar idee voor de bijzondere grafkisten niet voor zichzelf houden. ,,Ik wil een stukje angst voor de dood wegnemen. Toen ik net wist dat ik kanker had, ben ik naar ouderen gaan kijken. Ik vroeg 'mam, hoe is dat als je weet dat je allerlei dingen niet meer mee gaat maken? Ze zei 'ik laat het van me afglijden'. Ik weet dat het ergens stopt, dat ik mijn kleinkinderen niet op zal zien groeien. Maar ik vertrouw erop dat zij hele mooie mensen worden, het is goed. Het enige moeilijke voor mij is het verdriet dat ik achterlaat."

Haar kinderen (in de leeftijd van 22 tot en met 29 jaar. Suzan heeft ook vier kleinkinderen) hebben het hele ontwerpproces van dichtbij meegemaakt. ,,Ze hebben gezien dat ik er plezier in had. Nu het klaar is heb ik net drie dagen geleden een reis naar JordaniŽ geboekt met een van mijn kinderen, dat doe ik met alle vier: samen een reis maken, zodat ze me nog alles kunnen vragen."

Ze wil iedereen nog ťťn ding meegeven: ,,Weten dat je dood gaat geeft ook ruimte, dat is niet leuk maar mooi, om over het leven en de dood na te denken. Je gaat bewust om met de tijd die je nog hebt. De schoonheid van het leven heb ik nu in een grafkist uitgedrukt. Ik hoop dat het voor anderen net zo troostend is als voor mij, mijn man en mijn kinderen. Zoals ik lig en slaap, kunnen mijn kinderen straks afscheid van mij nemen. Dat is niet afschrikwekkend, maar troostrijk en liefdevol."





Bron:AD


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 18 Mei 2016, 12:37:49
KankerpatiŽntes blij met gratis 'Breiboezems'

Door vrijwilligers gemaakte Breiboezems zijn een hit onder vrouwen die door kanker hun borsten zijn kwijtgeraakt. Velen vinden de katoenen protheses veel lekkerder zitten dan de siliconen varianten. Bovendien zijn de nepborsten helemaal gratis.


Al kan ze zelf geen steek breien; Wendie Verweij (34) uit Den Bosch brengt met haar stichting sinds najaar 2014 met flair en succes de Breiboezem aan de man, pardon, vrouw. Deze gratis en op maat gebreide borstprotheses zijn een succes onder vrouwen die als gevolg van borstkanker hun borsten moesten laten amputeren. De Breiboezem is een comfortabele gebreide en uitwasbare prothese. Hťt alternatief voor de uitwendige siliconenborst.

Verweij: ,,Veel vrouwen vinden de gebreide protheses prettiger dan siliconenprotheses. Die zijn vaak zwaar en kunnen, vooral bij vrouwen met een grote cupmaat, rug en nekklachten geven. De Breiboezems hebben een lichtgewicht vulling en zijn gemaakt van 100 procent katoen om huidirritaties te voorkomen. Vorig jaar heeft onze stichting er ruim 500 vrouwen blij mee gemaakt.''

Operatie
Inmiddels heeft Verweij een borstreconstructie gehad, maar voorheen droeg ze de Breiboezem continu. ,,Siliconenprotheses kun je na een operatie vaak weken niet dragen door delittekens en drains. Met de breisels had ik nergens last van. Ik stopte ze in een sporthemdje van de Hema. Je kunt ze ook in een gewone bh, of in een speciale prothese-bh dragen en er zelfs mee zwemmen.''

Breiboezems zijn met de hand te vormen. ,,Er zijn vrouwen die het niks vinden dat er een tepel aan zit. Nou, dan draai je de Breiboezem om en druk je de tepel naar binnen. Ook kun je de vulling goed aanpassen aan verschillende bh's. Je kunt ze platter maken, of juist bijvullen. Vrouwen en mannen zeggen dat ze net echt lijken en voelen.''

Breiboezems zijn gratis voor iedereen die ze nodig heeft. De materiaalkosten (circa 5 euro per paar) worden betaald met giften van de zogenoemde Boezemvrienden, waaronder de stichting Roparun, die loopestafettes organiseert.

 De katoenen kunstborsten zijn ook gratis omdat het breiwerk door vrijwilligers wordt gedaan: de Boezembreiers. Op 20 locaties in heel het land tikken de breipennen van tientallen vrijwilligers. Verweij: ,,Velen hebben zelf borstkanker gehad, of kennen iemand die eraan leed. Het breien van borsten was een tijdje zo populair dat we een breistop hebben afgekondigd.''


Verzekeringen
De gebreide borst biedt ook uitkomst voor mensen die het financieel niet breed hebben. Verweij: ,, Ik weet zelf hoe het is als je in het ziekteproces zit. Wat er allemaal bij komt kijken en wat het kost. De meeste zorgverzekeringen vergoeden de siliconenborstprotheses slechts ťťn keer per twee jaar. Ze kosten zo'n 210 euro en vallen vaak onder het eigen risico. Wil je tussentijds een extra siliconenborstprothese, bijvoorbeeld voor het sporten, dan moet je die ook zelf betalen.''

Met Carin Voets vormt Verweij het hart van de stichting Breiboezem. Dankzij de vele vrijwilligers blijft dat hart kloppen. Verweij, moeder van een jonge dochter, worstelt nog met gezondheidsklachten. ,,Ik wil een positieve draai geven aan het negatieve dat mij en zoveel andere vrouwen is overkomen. Daar haal ik kracht uit.''
Zo werkt het

De protheses van stichting Breiboezem zijn verkrijgbaar in de cupmaten A tot en met H. Als de katoenen nepborsten klaar zijn, worden ze naar een uitgiftepunt verstuurd, of in ziekenhuizen uitgedeeld.

Breiboezem werkt sinds begin dit jaar samen met het Jeroen Bosch Ziekenhuis in Den Bosch. De Breiboezem is vanuit Amerika via AustraliŽ naar Nederland overgewaaid. Na een oproep van Jacqueline de Jong, een Nederlandse die in AustraliŽ woont, op de site van de Borstkanker Vereniging hebben Wendie Verweij en Esther Elsinger uit Den Bosch zich als vrijwilligers aangemeld om het project in Nederland op te zetten.

De Breiboezem is een uitvinding van een jonge vrouw met een wolwinkeltje in Main. Ze kreeg borstkanker en besloot toen Knitted Knockers te gaan breien, en die vervolgens weg te geven aan lotgenoten.

http://voeljeweervrouw.nl/?page_id=30


.

Bron:AD


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 26 Mei 2016, 10:46:11
Kanker veranderde leven Joop Braakhekke ingrijpend

 Joop Braakhekke (75) werd vorig jaar getroffen door kanker. Maar nu is hij 'schoon' en voelt hij zich 'uitstekend.' Zo goed dat hij een kookkanaal op YouTube begint.
In 2014 onderging hij een openhartoperatie die in vijf bypasses resulteerde. Vorig jaar werd bij hem alvleesklierkanker geconstateerd en onlangs liep zijn moeder (105) een fikse longontsteking op. ,,Haar arts zei: ik geef haar morgen een slaapmiddel om het allemaal wat comfortabeler te maken. Ik dacht: nu is het gebeurd. Maar de antibioticakuur sloeg aan, het is een ijzersterke vrouw."


De afgelopen jaren, zegt Joop Braakhekke met bewonderenswaardig gevoel voor understatement, heeft hij het bepaald 'voor zijn kiezen gehad'. Op 8 augustus vorig jaar belandde hij 'doodziek' in het ziekenhuis en werd een tumor op zijn alvleesklier ontdekt.

,,Ik had koude koorts, 42 graden. Mijn urine was cola, mijn ontlasting stopverf. De tumor drukte mijn galbuis dicht. Er werd een stent geplaatst die steeds verstopt raakte. Ik had gewoon een knipkaart in het ziekenhuis. Op 24 september ging ik onder het mes - een van de zwaarste ingrepen die een mens kan ondergaan. Je ligt 6 uur op de operatietafel. Het was gelukkig operabel. Bij alvleesklierkanker sta je dan met 1-0 voor."

Braakhekke, voormalig tv-kok en restauranthouder, oogt als Hollands Welvaren. Het gezicht blakend bruin getint, de kleding smaakvol als altijd. In zijn appartement met uitzicht over het Vondelpark in Amsterdam vertelt hij hoe zijn vooralsnog overwonnen ziekte zijn leven ingrijpend veranderde.

,,Ik ben nu 'schoon' zoals dat heet. Voel me uitstekend, al ben ik gauw moe. Mentaal heb ik wel een opsodemieter gekregen. Kan slecht tegen spanning, terwijl ik als restaurateur en kok heel mijn leven stress heb gekend. Met mijn partner Wim probeer ik nu zoveel mogelijk voor het plezier te leven. Ik ben tenslotte 75, hŤ?''

,,Het leven zit nog steeds vol humor, maar mensen gunnen het niet de losse teugel. Er zijn er bij die het heerlijk vinden zich in hun verdriet te wentelen. Ik niet. Ik vermoed dat het de ondernemer in mij is om niet bij de pakken neer te zitten. Jezelf bij je kladden te pakken en verder te gaan.''

,,Dat valt soms niet mee. Het is zo strijdig aan het leven dat het op het laatst kennelijk allemaal zo moeilijk en moeizaam moet gaan. Waarom eindigt het bestaan zo dikwijls achter de sanseveria's in het bejaardentehuis? Bepaald niet een happy end, toch? Al zal menig godsdienstige dat met mij oneens zijn."

,,En ja, natuurlijk ben je steeds vaker met de dood bezig. Als je moeder 105 is, word je vanzelf geconfronteerd met de eindigheid van het leven. Maar ik vind het nog steeds onbegrijpelijk dat iemand er op een bepaald moment niet meer is. En het is voor mij net zo moeilijk te bevatten dat je als nabestaande gewoon doorleeft."

Uitverkorenen
Alvleesklierkanker, beseft hij, is een van de dodelijkste kankers. ,,Ik leef er niet dagelijks mee, maar soms vreet het aan je. Dan denk ik: Ik kan toch niet tot die kleine groep uitverkorenen behoren die het wťl overleeft? Aan de andere kant: als ik de genen van mijn moeder heb..."

Toen hij hoorde dat het 'foute boel' was, nam hij zich ťťn ding voor: ,,Je gaat meteen een traject vol medische protocollen in, maar ik leg mijn lot niet uitsluitend in handen van een ander. Al zijn ze drie keer professor."

Joop Braakhekke gebruikt nu dagelijks de Indiase specerij kurkuma en cannabisolie (,,Eťn drupje op de tong voor het slapen"), die beide kankerremmende effecten zouden bezitten.  ,,En ik doe hyperthermie, een warmtebehandeling waarbij het lichaam plaatselijk wordt opgewarmd tot 43 graden. Dat vinden kankercellen niet leuk.''

,,Specialisten weten wat het is, maar de meesten doen of hun neus bloedt. Mijn arts in het VU ziekenhuis keek me glazig aan en zei: 'Daar doen wij hier niet aan.' Ik vermoed omdat het niet wordt vergoed. En als ik inmiddels ťťn ding weet, is dat er aan ziek zijn heel veel wordt verdiend.''
     
,,Onlangs veilde ik de eerste Oosterschelde-kreeft - we haalden 25.000 euro op. Ik mocht het voor een goed doel bestemmen. Dat werd uiteraard het kankerfonds. Wat bleek? Toen ik suggereerde het aan Casper van Eijck te schenken, de oncoloog die veel onderzoek naar  alvleesklierkanker verricht, werd mij gezegd: 'Nee, die steunen wij niet. Die is te innovatief.' Letterlijk!"

Croque monsieur
Joop Braakhekke voelt zich inmiddels  mentaal en fysiek zo goed dat hij terugkeert naar zijn metier van kok en met een eigen kookkanaal op YouTube begint. Bovendien zendt ONS (het voormalige  Nostalgie Net) binnenkort herhalingen uit van zijn succesvolle tv-kookprogramma's uit de jaren '90.   

,,Online worden het geen ingewikkelde zaken, hoor. Gewoon gemakkelijke gerechtjes. Soms met een creatieve knipoog: een croque monsieur met ham, kaas en plakjes tomaat in plaats van die vermaledijde tosti. Of asperges in room. Zo gebeurd en hťťrlijk.''

,,Ik kook nu al maanden thuis en sta echt geen uren in de keuken. Maar Wim en ik eten verrukkelijk! Een prachtig stuk kabeljauwrug, beetje soja, pepertje, gemberwortel in de folie en garen maar. Lof in de pan met een paar klonten en 20 minuten stoven. Maar pas op: het mag geen snot zijn, maar mals, zoals de Belgen zeggen. Aardappelpuree erbij en wij vreten onze vingers er bij op."



Bron:AD


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 16 Juli 2016, 12:56:01
Terminale Hansje Bunschoten: Ik wil leuk doodgaan

interviewProgrammamaakster en oud-olympisch zwemster Hansje Bunschoten heeft terminale kanker. Zo lang ze nog heeft, wil ze zich omringen met eerlijke mensen. Het resultaat is het interviewprogramma Maskers af.


In de gang van de dijkwoning in Kedichem ligt een lading hoedjes. En een zo mogelijk nog grotere stapel sjaaltjes. Hansje Bunschoten (58, 'maar zeg maar 'je'') buigt voorover: ,,Kijk, ik ben hartstikke kaal. Daar trek Ūk me niets van aan, maar ik merk dat andere mensen er ongemakkelijk van worden. Dat gevoel wil ik ze besparen.'' En dus verhult ze de overgebleven broze haartjes met een hoedje of omgebonden sjaal. Haar coupe is het resultaat van talrijke behandelingen tegen de steeds verder oprukkende kanker. Haar buik zit vol en in haar hoofd zitten 25 tumoren. Uitzaaiingen van de borstkanker van tien jaar geleden.

Vorig jaar maart kwam de boodschap dat de artsen alleen tijd konden rekken. ,,Bij de eerste keer wist ik zeker dat ik beter werd. Ik moest 35 bestralingen ondergaan, nou ik ging er wel voor liggen, hoor. Nu ik weet dat het eindig is, heb ik dat geduld niet. Het ongedurige dat ik altijd al heb gehad, versterkt zich nu de tijd gaat dringen.''

Kunnen de mensen om je heen daarmee omgaan?
,,Als mijn man Joop niet snel genoeg reageert, dan uit ik mijn ongenoegen direct. Dat is niet zo leuk hoor, ik word er niet aardiger van. Maar ik wil geen tijd verspillen, dat is zonde. Ik ben klaar met de bullshit. Ik wil alleen nog mensen om me heen die oprecht zijn over hun angsten, de schoonheid, hun zwakheden. Sommigen willen me ontzien, maar dat wil ik niet. Ik heb besloten om afscheid te nemen van de mensen die niet meekunnen in mijn intense overlevingskracht. Bij een zeer dierbare persoon heb ik gezegd: je deelt het met me of je gaat maar weg.''

En die is weggegaan?
,,Ja. Stom hŤ? Je mag het moeilijk vinden om over de dood te praten, maar ik vind dat niet. Kom lekker bij me janken, niet dat krampachtige eromheen lullen. Ik ben open en direct, en dat is confronterend. In de opening van Maskers Af (vanaf morgenavond op NPO2, red.) stel ik mezelf voor: 'Goedenavond, ik ga dood. Als je me niet kent, snap ik dat je denkt: poeh'.''

Bunschoten zwom in de jaren 70 zwemrecords aan flarden en nam deel aan de Olympische Spelen in 1972. Daarna rolde ze de tv-wereld in. Presenteerde Sport op vrijdag, gaf zwemcommentaar bij Studio Sport en maakte een programma over de liefde. Waar mr. Frank Visser het gezicht was voor de camera's van De Rijdende Rechter, was zij dat Šchter de schermen. Vorige week was ze nog bij opnames - ze kan het moeilijk loslaten.

Tv-producent Harry de Winter behoort tot haar vriendenkring. Hij houdt van haar no-nonsense. Hij vroeg haar wat ze nog wilde doen. Een beetje leuk doodgaan, antwoordde ze. Dat is haar 'opdracht'. Met mensen praten over het leven, lekker drankje erbij, haardvuur aan. ,,Harry zei: 'Weet je wat, dan ga jij een programma maken over het leven, de liefde en de dood. En dan spreek je mensen van wie jij vindt dat ze de schone schijn overboord moeten gooien'.''

Ze was het alweer vergeten, maar De Winter overtuigde KRO-NCRV in rap tempo en een paar weken later zaten Mart Smeets en Eva Jinek als gast in Hansjes achtertuin voor een intens gesprek. ,,Ik vraag of ze zich willen blootgeven, maar ik stel mezelf ook kwetsbaar op. Ik vertel hoe ik als 17-jarige op mijn fietsje de dodelijke morfine moest halen voor mijn moeder. Dat ik in dubio was: als ik hard fiets, is ze uit haar lijden verlost, maar als ik langzaam fiets, heb ik mijn moeder nog langer.''

Wat heb je gedaan?
,,Heel hard gefietst. Het is een mensonterend bestaan, doodgaan.''

Heb je door die ervaring voor jezelf bedacht: tot hier en niet verder?
,,Absoluut. Ik heb een goede huisarts, die mij precies snapt. Het is het meest logische om te kiezen voor het moment dat je half verlamd en incontinent in een rolstoel zit - daar heeft iedereen begrip voor. Ik wil het eerder. Mijn leven wordt volledig uitzichtloos en oninteressant als ik niet meer zulke gesprekken kan voeren zoals met Mart en Eva of met mijn dierbaren. De huisarts vertolkt het zo: ondragelijk lijden is voor mij als ik mijn flamboyante leven niet meer kan leiden.''

Maak je je zorgen om hoe jouw man Joop achterblijft?
,,Ik vind niet dat hij goed voor zichzelf zorgt. We zijn allebei te dik, maar hij is wel erg te dik. Dat kan ik niet zo goed hebben nu. Hij moet fit zijn als ik doodga. Tegelijkertijd zegt hij dat het leven voor hem niet interessant meer is als ik overlijd. Voor hem hoeft het dan niet meer.''

Dat lijkt me moeilijk.
,,Dat is de opperste uiting van hoeveel iemand van je houdt, maar voor mij is het ook akelig om te horen. O jongen... Op zo'n moment ga ik wel voor de lol zorgen. Nu kunnen we nog samen zijn.''

Hoe lang heb je nog?
,,Vorig jaar maart maakten de artsen een schatting. Anderhalf, twee jaar. Het is ondoenlijk om te zeggen hoe je op de medicijnen reageert. Chemopillen werkten niet, hormoonpillen wel. Voor hoe lang? Ik weet alleen dat het een aflopende zaak is. Terwijl: ik zou het zo graag weten. Een datum, het liefst met tijdstip.''

Waarom?
,,Dan weet ik wat me te wachten staat. Dan weet ik of ik mijn, toch wat bewerkelijke, dijkwoning moet verruilen voor een appartement. Toen ik vorig jaar zomer hoorde dat die hormoonpillen goed hun werk deden en daardoor die tumoren minder hard groeiden, was ik uiteraard heel gelukkig. Maar het was niet alleen maar himmelhoch jauchzend feest. Ik dacht ook: o, ik blijf dus langer leven. Ik heb een oude auto, moet ik dan een andere? En ik was aan de laatste restjes lippenstift toe, moet ik dan echt nog een nieuwe kopen?''

Ben je al bezig met afscheid nemen?
,,Ik heb nog niet de berusting die veel mensen die het einde zien naderen wťl hebben. Ik denk wel na over een feest op de dag dat we met de huisarts hebben afgesproken dat het klaar is. Lief en leed delen. Samen janken, juichen en zingen. Dat iedereen speecht voor mij, wat ze op mijn begrafenis gaan zeggen. Dat wil ik vůůraf horen.''






Bron:AD


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 4 Augustus 2016, 13:11:42
'Artsen schrokken heel erg van hoe Fleur er aan toe was'

Duitse kankerkliniekFleur Walter uit Rotterdam begon half juni in de kliniek van Klaus Ross in het Duitse Bracht aan dezelfde tienweekse behandeling als de drie patiŽnten die afgelopen week onder verdachte omstandigheden overleden. Ook Fleur (31) moest haar behandeling afbreken - in de derde week ging ze zo snel achteruit dat verdere therapie niet meer mogelijk was. Op 22 juli overleed ze. Haar moeder Yvonne vertelt haar verhaal.


Mijn dochter had lymfeklierkanker, ze had een lymfoom in haar rechteroksel. In het Erasmus Medisch Centrum vertelden ze haar in mei dat ze niets meer konden doen, ze was uitbehandeld. Toen is ze op zoek gegaan naar alternatieven. Wat zou jij doen als je 31 was? Ze las alle boeken, wist precies wat er mogelijk was. Uiteindelijk is ze bij Klaus Ross uitgekomen. We hadden er alle vertrouwen in, net zoals we alle vertrouwen hadden in de reguliere behandelingen die ze in Rotterdam kreeg. Op 13 juni is de behandeling in Duitsland begonnen."

Kliniek
,,Het Klaus Ross Centrum is een statig herenhuis, met drie grote kamers. In elke kamer stonden vier relaxstoelen. De kamers zaten soms echt vol, dan waren er tien patiŽnten tegelijk onder behandeling. Sommige mensen hadden hun auto verkocht om de behandeling te kunnen betalen. Een ander had zijn huis verkocht en er een goedkopere woning voor teruggekocht. De afdeling oncologie in een ziekenhuis is een hel, maar hetzelfde geldt voor zo'n kliniek. De mensen daar zijn in de meeste gevallen uitbehandeld, zijn er vaak slecht aan toe. Geen vrolijke toestanden, al zorgde Klaus voor een gemoedelijke, positieve sfeer.''

Klaus Ross was altijd alleen, hij had geen hulp. Hij had alles keurig geordend. Iedere patiŽnt had een bakje, met daarin voor die dag op volgorde alle infuuszakken, injecties enzovoorts. Soms zat een patiŽnt wel zes, zeven uur lang aan allerlei infusen. Vitamine C, kurkuma, glucoseblokkers. Het kwam heel professioneel over."

Klaus Ross
,,Klaus Ross sprak alleen Duits en Engels, nauwelijks Nederlands. Hij werkte ontzettend hard en had de boel goed op orde. Wel merkte je soms dat hij een gebrek aan ervaring had, hij was zoekende. Wat Fleur had, had hij nooit onder behandeling gehad, daar was hij eerlijk in. Hij deed zich niet voor als wonderdokter, heeft ons ook nooit genezing beloofd."

Derde week
,,In de eerste week zag je Fleur opknappen van de behandelingen, maar in de derde week ging het mis. In het ziekenhuis van Nettetal, dat vlakbij ligt, hadden ze een picc line in haar rechterarm, een soort katheter waar de infusen op konden worden aangesloten. Maar in de derde week begon dat te ontsteken. Daarna ging Fleur hard achteruit. We zijn eerst naar het ziekenhuis in Venlo gegaan, maar daar konden ze niks doen. Uiteindelijk kwam Fleur op zondag 26 juni in de kliniek Daniel Den Hoed in Rotterdam terecht. Daar hebben ze die picc line verwijderd.''

,,Ze schrokken heel erg van hoe Fleur er aan toe was. De lymfoom bleek heel hard te zijn gaan groeien. Ze hebben haar in Rotterdam nog vier keer bestraald, maar uiteindelijk konden ze niks meer doen. Fleur is naar een hospice midden in de natuur gedaan. Daar heeft ze de laatste drie nachten buiten op het balkon geslapen. Op vrijdag 22 juli is ze overleden."

,,Het voelt heel dubbel. Dat infuus had nooit in de rechterarm aangebracht mogen worden, kun je zeggen, ik weet het niet. Maar dat is geen beslissing van dokter Ross geweest, maar van het ziekenhuis in Nettetal. En in hoeverre is de ontsteking de oorzaak geweest dat Fleur zo snel achteruit ging?''

,,Eťn ding is zeker: dat het zo snel zou gaan, hadden we niet verwacht. Ook niet de artsen in Rotterdam, al hebben zij ons nooit een prognose durven geven. Ik denk dat de rouwkaart bij de kliniek op de deurmat is gevallen op de dag dat dokter Ross daar de deur op slot deed. Ik wilde hem door middel van die kaart laten weten wat er was gebeurd, maar ik heb niets meer van hem gehoord. Dat vind ik moeilijk."



Bron:AD


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 18 Augustus 2016, 13:18:58
Zuurstof remt groei van kankercellen

LEUVEN - Twee Belgische onderzoekers hebben een belangrijke ontdekking gedaan in de strijd tegen kanker. Het duo ontdekte dat extra zuurstoftoevoer naar kankercellen de groei van de tumoren afremt. De kans is groot dat een nieuw medicijn tegen de ziekte wordt ontwikkeld.


Zuurstoftekort speelt een belangrijke rol bij de groei van tumoren. Door de zuurstoftoevoer naar de kankercellen via het bloed te herstellen, kan de groei worden tegengegaan. Dat concluderen onderzoekers Diether Lambrechts en Bernard Thienpont van de Katholieke Universiteit van Leuven op basis van onderzoek op 3000 tumoren bij patiŽnten. Ook deed het tweetal proeven op muizen.

Volgens de onderzoekers zou de methode de bestaande behandelingen met chemotherapie compleet maken, zo meldt het Belgische nieuwsplatform VTM.




Bron:Telegraaf


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 25 Augustus 2016, 18:26:53
Chemotherapie wist vingerafdruk patiŽnt

Duizenden kankerpatiŽnten verliezen tijdelijk hun vingerafdruk na een chemo, ontdekten onderzoekers. Dat kan tot gedoe leiden bij de douane of het poortje van de sportschool.


Een opmerking van een stagiair bij de politie leidde tot deze ontdekking. Zij vond het gek dat haar zieke opa na zijn chemo de deur op zijn werk niet meer kon openen. Zijn vingerafdruk werd niet herkend. Wat volgde was een driejarig onderzoek van de politie Den Haag en het Erasmus MC, waarbij de vingerafdrukken van 150 kankerpatiŽnten voor, tijdens en na hun behandeling werden bestudeerd. De uitkomst is opmerkelijk. Bij ťťn op de zeven verdwijnt het reliŽf op de vingertoppen.

Identificatie
Veel patiŽnten hebben niet door dat hun vingerafdruk is verdwenen, vertelt internist-oncoloog Ron Mathijssen. ,,Dat kan tot problemen leiden met identificatie. We kennen een voorbeeld van een patiŽnt die een paspoort wilde aanvragen, maar de afdruk keer op keer opnieuw moest doen. Maar denk ook aan problemen bij de douane in de VS, het openen van de mobiel of de deur van de crŤche."

Het gaat - voor zover bekend - alleen op voor patiŽnten die worden behandeld met Capecitabine, een van de meest gebruikte chemo-tabletten ter wereld. Dit middel wordt jaarlijks gebruikt onder 32 duizend Nederlanders met borst- of dikke darmkanker.

Misbruik
De gladde vingers zijn tijdelijk. Twee tot vier weken na afloop van de behandeling komt het reliŽf ongewijzigd terug. ,,Dat was voor ons de meest spannende vraag, maar het is dus niet mogelijk om als gevolg van de behandeling een andere identiteit aan te nemen," zegt rechercheur Sebastiaan Veelenturf van de politie Den Haag. In die paar 'mistige' weken zou een patiŽnt misbruik van de situatie kunnen maken. In theorie, want zover Veelenturf weet is er geen praktijkvoorbeeld bekend.

De politie kent wel talloze voorbeelden van andere groepen die bewust de hoornlaag van hun vingers aantasten. Criminelen om een misdaad te verbloemen, vluchtelingen om de asielprocedure te beÔnvloeden: worden ze in het ene land afgewezen, is er wellicht nog kans in een ander land. En daar is nu die derde groep bij van kankerpatiŽnten, waar de afdruk onbewust wordt gewist.

Veelenturf: ,,Vingerafdrukken worden steeds belangrijker in Nederland. Iedereen die wordt aangehouden, moet zijn vingerafdruk afgeven voor identiteitsvaststelling. Vroeger kon je nog wel eens je broertje een straf laten uitzitten, maar dat kan hierdoor niet meer."

Oplossing
Het Erasmus MC heeft voorlopig geen oplossing voor de gladde vingers. Het ziekenhuis adviseert om een brief van de oncoloog mee te nemen wanneer zij reisplannen hebben. De bijwerking staat los van de pijnlijke handen - soms onder de blaren - waar veel kankerpatiŽnten last van hebben na een chemo. Daar worden speciale handschoentjes voor aangeraden.




Bron:AD


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 23 September 2016, 12:36:49

Joop Braakhekke: Als ik geen geld had, ging ik dood


InterviewTopkok Joop Braakhekke (75), bij wie onlangs voor de tweede keer alvleesklierkanker werd gevonden, is ontzettend teleurgesteld in zijn zorgverzekeraar ONVZ. Die vergoedt niet de immuuntherapie die Joops leven kan redden. Zelf kan hij het wel betalen, maar hij vindt het onacceptabel dat lotgenoten in de kou staan. ,,Protocollen zijn belangrijker dan levens.''
Braakhekke werd afgelopen mei nog 'schoon' verklaard van alvleesklierkanker. Eerder deze maand bleek de slopende ziekte terug te zijn, nu met uitzaaiingen in zijn lever en longen. ,,Een enorme klap'', zei hij.


Chemotherapie, die Joops verzekeraar vergoedt, biedt bij alvleesklierkanker nauwelijks kans op genezing. Alleen immuuntherapie kan de kok nog redden, zegt hij. Maar daar betaalt zijn verzekeraar binnen de basisverzekering niet voor.

,,Als je geen geld hebt, ga je dood'', zegt een vermoeide, maar strijdbare Joop tegen deze site. ,,Waar is de ethiek? De immuuntherapie kost 40.000 euro, maar chemotherapie kost ook 6000 euro per keer. En dat kan wel.''

Niet nadenken
Volgens Joop denken verzekeraars en pharmaceuten simpelweg niet na. Er zijn talloze acties om geld op te halen voor goede doelen die onderzoek naar kanker financieren. ,,Maar de protocollen van de verzekeraars en pharmaceuten groeien niet mee met dat onderzoek. Elke nieuwe vorm van therapie moet officieel worden geregistreerd. Dat kost 150 miljoen euro. Dat geld is er soms gewoon niet.''

Joop wordt overspoeld met reacties sinds hij zijn woede deze week deelde op Facebook. ,,Als je gezond bent, heb je geen idee van het circuit achter de schermen bij de gezondheidszorg. Man, man, man. Ik lees veel reacties van mensen die onzeker zijn, die zoeken naar de waarheid.''

Vertrouwen
Braakhekke heeft zijn hoop gevestigd op zogenoemde dendritische celtherapie, een vorm van immunotherapie. Daarbij wordt bloed afgenomen en wordt cellen als het ware 'geleerd' om afweerstoffen te maken tegen kankercellen. De opgeleide cellen gaan dan terug in het lichaam om tegen de ziekte te vechten.

Joop zegt de behandeling niet in Nederland te mogen ondergaan, naar zijn idee omdat 'pharmaceuten er niks of weinig aan verdienen'. Via het Rotterdamse Erasmus MC kwam hij bij een Duitse kliniek terecht, die erin gespecialiseerd is. ,,Deze kliniek is verbonden aan het bekende kankerziekenhuis in GŲttingen. Op 5 oktober ga ik.''

Joop vindt het moeilijk te beschrijven hoe het met hem gaat. ,,Met het lichaam, vooral de spijsvertering, gaat het gewoon niet goed. Maar ik heb er veel vertouwen in.''





Bron:AD


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 29 September 2016, 18:41:55
Voorspeller ontdekt voor kinderkanker

AMSTERDAM - Onderzoekers van het Antoni van Leeuwenhoek hebben een eiwit ontdekt dat het verloop van de agressieve kinderkanker neuroblastoom kan voorspellen. Volgens het ziekenhuis gaat het om een belangrijke ontdekking, omdat er nog maar weinig bekend is over deze vorm van kanker.


Neuroblastoom is een van de meest voorkomende vormen van kanker bij zeer jonge kinderen. Toch is de ziekte relatief zeldzaam. In Nederland worden ongeveer 35 kinderen per jaar erdoor getroffen. Opvallend aan neuroblastoom is dat de tumor soms vanzelf weer verdwijnt, vooral bij de jongste patiŽntjes (kinderen onder de twee). Maar bij wat oudere kinderen groeit de tumor vaak door en zeker als deze uitzaait, is hij erg lastig te behandelen.

In de hoop op nieuwe behandelingen wordt wereldwijd onderzoek gedaan naar het ontstaan van deze tumoren. De onderzoeksgroep van het Antoni van Leeuwenhoek ontdekte dat een bepaald eiwit 'GDE2' een belangrijke rol speelt in deze biologische puzzel. PatiŽntjes met veel van deze eiwitten in hun tumor blijken veel gunstigere vooruitzichten te hebben dan kinderen met weinig van deze stoffen. De betreffende eiwitten zorgen er onder meer voor dat de kankercellen zich minder makkelijk door het lichaam kunnen verspreiden.

Volgens het Antoni van Leeuwenhoek is de ontdekking een belangrijke stap in de toekomstige ontwikkeling van nieuwe medicijnen.

Het onderzoek werd uitgevoerd in samenwerking met het AMC. De uitkomsten werden donderdag gepubliceerd in het gerenommeerde vakblad Cancer Cell.



Bron:Telegraaf


Titel: Re: Wereldkankerdag 2016
Bericht door: Bobbie op 4 Oktober 2016, 22:27:41
Jan Keizer behandeld aan prostaatkanker

Bij Jan Keizer is een zeer agressieve en kwaadaardige vorm van prostaatkanker geconstateerd. De zanger kwam er bij toeval achter toen hij iets aan zijn gewicht wilde doen.


"Kijk als je naast Anny Schilder staat, dat is zo'n beetje de magerste zangeres van Nederland", zegt Jan tegenover Shownieuws. "Wie daar ook naast gaat staan, je komt hoe dan ook dik over. Mijn dochter zei: ga naar de diŽtiste en probeer die buik eraf te krijgen."

Jan nam dat advies ter harte maar de diŽtiste wilde dat hij eerst even langs de dokter ging om zijn bloedwaardes op te laten meten. "Toen werd ik ook meteen gecontroleerd op psa en die bleek verdubbeld te zijn. Dan is er wat aan de hand. Dat is meestal niet goed", aldus Jan. En dat bleek inderdaad. "De uitslag kwam als een behoorlijke donderslag voor me want overal waar geprikt was zat kanker in."

Ingreep

Een directe ingreep was vereist, waarna Jan onder het mes ging in het Duitse Gronau. Daar werd zijn hele prostaat verwijderd. Om er zeker van te zijn dat de kanker zich niet verder heeft verspreid is Jan gevraagd alsnog enige bestralingen te doen. "Omdat het zo'n hardnekkige kanker was", zegt de Volendamse zanger.

Jan is inmiddels weer thuis. Hij heeft voorlopig al zijn optredens gecanceld om te kunnen herstellen.

Anny

De kanker is in korte tijd al de tweede tegenvaller voor het duo Jan en Anny. Bij de zangeres werd in 2014 borstkanker geconstateerd. Zij is inmiddels weer kankervrij.



Bron:Telegraaf


Titel: Kanker
Bericht door: Bobbie op 5 Januari 2017, 19:20:19

Koortslipvirus als middel tegen huidkanker

Het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis in Amsterdam gaat het virus dat een koortslip kan veroorzaken inzetten tegen een vorm van huidkanker.


,Het virus is zo aangepast dat het deze aandoening niet meer kan veroorzaken. Maar het is wel in staat om kankercellen te doden'', legt een woordvoerder uit. ,, Als het lokaal in een melanoom wordt gespoten, gaat het virus zich in de kankercellen vermenigvuldigen. Zodra de cel tjokvol virussen zit, spat hij uiteen en verspreiden de virussen zich naar de omliggende cellen. In gezonde cellen kan het virus zich echter niet vermenigvuldigen. Het valt dus, heel selectief, alleen de kanker aan. ''

Chirurg Alexander van Akkooi is, met zijn collega's van het Antoni van Leeuwenhoek, de eerste die vanaf begin januari het nieuwe middel in Nederland zal toepassen. Het is voor patiŽnten met beperkte uitzaaiing van het melanoom in de huid, onderhuids of in de lymfklieren, maar zonder uitzaaiingen in organen. Het middel zal bij ongeveer de helft van de patiŽnten aanslaan en gemiddeld een half jaar werken, zegt Van Akkooi.



Bron:AD


Titel: Kanker
Bericht door: Bobbie op 10 Januari 2017, 11:27:33
27-jarige Enternaar verslaat drie keer kanker

Diagnose: kanker. En niet ťťn keer, maar drie keer het k-woord. Jos Kuipers kijkt de dood in de ogen, maar de held van zijn verhaal komt op tijd.


Helderblauwe kijkers, vriendelijk en zonder wrok; bijna engelachtig. Jos Kuipers is een vrolijke vent van 27. Een Łberpositivo, getekend voor het leven. ,,Op mijn 15de kreeg ik botkanker", begint de Enternaar voorzichtig aan de keukentafel. Na tien jaar werd Jos genezen verklaard, maar twee weken later voelde het toch niet goed. Weer dat k-woord. Teelbalkanker dit keer. Jos is een open boek, praat in details en zonder gene. ,,Er volgde direct een operatie en bestraling. Vier maanden later kreeg ik nog een keer op mijn sodemieter. Een beenmergpunctie wees eind 2015 uit dat ik acute leukemie had."
Een jaar geleden

Jos pakt zijn telefoon uit zijn broekzak. ,,Dit wil ik je even laten zien." Het is een herinnering van Facebook, een kort filmpje van precies een jaar geleden. Een kale knul in een blauwe outfit gaat helemaal uit zijn plaat op keiharde muziek. Dansend als een gabber naast zijn ziekenhuisbed, de apparatuur en snoeren hangen aan zijn uitgemergelde lijf. ,,Ik maak er altijd en overal het beste van, want morgen is je nooit beloofd. Het leven hoort een feestje te zijn."

Jos hangt zelf de slingers op. Gelooft dat veel dingen in het leven met een reden gebeuren. Ook in zijn leven, dat zoveel donkere momenten telt. Drie dagen voor de eerste chemokuur komt Lieselotte Wolfs (25) op zijn pad. Een oude bekende van vroeger, maar dit keer is het liefde op het eerste gezicht. ,,Ik had weer iets om voor te vechten."
Overlevingskans

Opgeven is geen optie. Artsen vertellen Jos dat hij dan nog maar twee maanden heeft. De twintiger wil leven en kiest voor het zwaarste wapen in de strijd: een stamceltransplantatie. ,,De overlevingskans was 5 procent. In mijn geval nog minder, omdat ik al vaker kanker had gehad." Gek genoeg was Jos met een overlevingskans van 1 procent al blij geweest. ,,Ik zei tegen de arts: 'U weet ook niet of u vandaag heel thuis komt'. En zo simpel is het."

Broertje

Jos zit hier aan tafel dankzij zijn broertje Patrick (26) uit AustraliŽ. Een bijzonder gelijkende donor, de held van zijn verhaal. ,,Ik besta nu uit de cellen van mijn broertje en het werkt." Eens in de zes weken is er weer zo'n vervelende beenmergpunctie. ,,Zenuwachtig ben ik niet meer, want ik kan er toch niets aan veranderen. Bang voor de dood ben ik niet. Ik ben net als onkruid: niet kapot te krijgen."

Het gaat goed met Jos, maar hij is nog lang niet de oude. ,,Geestelijk heb ik het wel op een rijtje", zegt hij, wijzend naar zijn hoofd, waar eindelijk weer wat haar op zit. ,,Lichamelijk heb ik een klap gehad. Na die stamceltransplantatie ben ik opnieuw geboren. Ik krijg na een jaar eindelijk weer vaste voeding, leer opnieuw proeven, ruiken en krijg de waterpokken. Ik ben net een pasgeboren kindje." En daar is z'n moeder maar wat blij mee. Jos is ons cadeautje, zegt Sandra Evers. ,,Hij heeft de strijd zelf moeten leveren, wij konden hem alleen maar bijstaan. Jos vond het voor ons zelfs erger dan voor zichzelf."

Vechtersbaas

Een vechtersbaas was hij op zijn 15de al. ,,Niet kunnen lopen en toch een sportopleiding volgen: Jos deed het gewoon, hij wilde overal een succes van maken." Maar het was echt niet altijd een feestje. De impact op het hele gezin is groot. De drie k-woorden zijn de reden dat broer Patrick al zeven jaar heel de wereld over reist. Ook hij geniet nu intens van het leven, weet dat morgen hem nooit is beloofd.>

Het was zijn schoonmoeder Wilma Stegeman die een brief schreef naar de redactie van het RTL-programma All you need is love. Direct na de stamceltransplantatie stapte Patrick op het vliegtuig, niet wetende of hij zijn broer ooit levend terug zou zien.
AustraliŽ

Robert ten Brink nam Jos en Lieselotte in november mee naar AustraliŽ voor de ultieme verrassing. ,,De zon straalde door het kleine vliegtuigraampje en Lies en ik realiseerden ons ineens dat we eindelijk naar AustraliŽ konden om Patrick te bedanken. Ik heb haar op dat mooie moment in het vliegtuig ten huwelijk gevraagd en ze zei ja!"

Wanneer Jos gaat trouwen? Dat weet hij nog niet precies, want hij leeft van dag tot dag. ,,Ik heb vroeger zoveel plannen gemaakt die ik niet waar heb kunnen maken. Die teleurstelling wil ik niet meer." Hij leeft liever in het hier en in het nu. Dat geeft veel meer rust. ,,Want zeg eens eerlijk: heb jij nu niet het gevoel dat je wordt geleefd?"
​Zin in het leven

Jos niet meer. Hij is de regisseur van zijn eigen verhaal. Overdag werkt hij in de bloemenzaak van zijn moeder, in de avonduren verbouwt hij samen met zijn verloofde hun nieuwe huis in Enter. Jos heeft zin in het leven. Heeft een bijzonder oog voor de kleine dingen, waardeert zelfs een hevige regenbui. Geniet met zijn Lies van elke dag die hem wordt gegeven. ,,Ik heb de loterij gewonnen."


Ik heb de loterij gewonnen
     ---    Jos Kuiper




Bron:AD


Titel: Kanker
Bericht door: Bobbie op 27 Januari 2017, 13:45:58
Minder pijn bij andere chemo

Het is ťťn van de naarste bijwerkingen van chemotherapie: handen en voeten vol blaren en kloven. Promovendus Robert Jan Kwakman aan het AMC in Amsterdam ontdekte dat een ander chemo-middel tot aanzienlijk minder klachten leidt. Vandaag spreekt hij op het European Cancer Congress in Amsterdam hierover.




Waar hebben de patiŽnten precies last van?
,,Zij kampen met roodheid, zwelling en vervelling van de handpalmen en voetzolen. In ernstige gevallen ontstaan er bloedingen, blaren en kloven. Heel pijnlijk. Handelingen als aankleden en wassen kunnen erg moeilijk worden. Er zijn zelfs patiŽnten die in een rolstoel naar de polikliniek komen, omdat lopen niet meer gaat. Deze bijwerking wordt het hand-voetsyndroom genoemd. Naar schatting hebben jaarlijks duizenden patiŽnten er last van." 

Niks helpt?
,,Nee, helaas niet. Deze patiŽnten krijgen vaak een verzachtende zalf mee, maar een goede behandeling is er niet. Regelmatig moet de chemotherapie onderbroken worden om de huid te laten herstellen en wordt vervolgens de dosis verlaagd." 

Maar u heeft de oplossing?
,,We hebben ontdekt dat een ander chemotablet, genaamd S-1, evenzo effectief is tegen de kanker maar minder vaak het hand-voetsyndroom geeft. We hebben onderzoek gedaan onder 161 patiŽnten met uitgezaaide darmkanker. De ene helft kreeg de standaard medicatie: capecitabine, een veelgebruikt chemotablet bij darm-, maag-, slokdarm- en borstkanker. De andere helft kreeg het nieuwe middel. Wat bleek: bij de eerste groep kreeg driekwart het hand-voetsyndroom, bij de tweede 45 procent."

45 procent is nog steeds veel...
,,Klopt, maar juist de ernstige vormen van het hand-voetsyndroom, zoals de blaren, werden veel minder vaak gezien." 

Goed nieuws, lijkt me. Wordt dit nu een standaard chemotherapie?
,,Niet gelijk. In Nederland hebben artsen veel ervaring met de standaard medicatie. Binnen de beroepsgroep is besloten dat artsen S-1 voorlopig voorschrijven wanneer een patiŽnt het hand-voetsyndroom ontwikkelt. Op deze manier kan de behandeling worden voortgezet maar met minder nare bijwerkingen."



Bron:AD


Titel: Kanker
Bericht door: Bobbie op 6 Februari 2017, 12:58:27

Stijgend aantal huidkankerpatiŽnten


cijfersHuidkanker is nog altijd de meest voorkomende kankersoort in Nederland. Dat blijkt uit cijfers van het Integraal Kankercentrum Nederland, die vandaag naar buiten komen.


In 2016 kregen 15.836 mensen huidkanker, bijna 1100 meer dan het jaar daarvoor. Jaarlijks overlijden ruim 900 mensen aan de ziekte. Binnen deze groep huidkankerpatiŽnten steeg ook het aantal mensen met een melanoom, de meest agressieve vorm van huidkanker, van 5887 in 2015 naar 6787 in 2016. Het gros is boven de vijftig jaar, maar dermatologen in het land zien in hun spreekkamers steeds meer veertigers en soms zelfs twintigers met huidkanker.

Volgens dermatoloog Jorrit Terra aan het Universitair Medische Centrum Groningen eist het onbeschermd bakken in de zon zijn tol. ,,Alle campagnes ten spijt: we smeren pas zonnebrand in juli bij dertig graden, maar op een zonnige dag in april zit iedereen op het terras te verbranden."

Juist op die momenten, wanneer we nog een bleek huidje hebben, loopt de huid schade op, die zich nog jaren later kan omzetten in huidkanker. ,,Onbegrijpelijk en zorgwekkend. We hebben in ons land zo weinig zonuren, maar zijn toch kampioen in het krijgen van nieuwe huidkankers."

Basaalcelcarcinoom
Officieel kregen niet 15.836 maar zelfs 56 duizend Nederlanders huidkanker in 2016. Het gros kreeg de meest onschuldige variant, basaalcelcarcinoom. Omdat hier vrijwel niemand aan overlijdt en de huidkanker goed te behandelen is, tellen deze niet mee in de cijfers. In totaal kregen 108.400 Nederlanders vorig jaar de diagnose kanker, 2500 patiŽnten meer dan in 2015. Na huidkanker komen darmkanker (15.427) en borstkanker (14.511) het meeste voor.

Bij de mannen staat prostaatkanker nog altijd op nummer ťťn, bij vrouwen is dat borstkanker.



Bron:AD


Titel: Kanker
Bericht door: Bobbie op 4 Maart 2017, 15:36:33

Sandra Reemer vecht tegen borstkanker


Presentatrice en zangeres Sandra Reemer (66) heeft borstkanker. Ze is inmiddels bestraald en krijgt momenteel chemotherapie.


,,Je komt in een rollercoaster van emoties terecht, variŽrend van ontkenning tot woede en verdriet. Ik heb altijd heel gezond geleefd dan denk je onwillekeurig dat zoiets jou niet overkomt', vertelt Sandra in de Telegraaf.

Ze liep al maanden rond met een knobbeltje in haar borst, ook in IndonesiŽ tijdens de opnames van het tv-programma Gouden Jaren van Omroep MAX waarin ze recent te zien was. ,,Ik had een knobbeltje, al een paar maanden. Waarmee ik, zoals waarschijnlijk zoveel vrouwen, maar bleef rondlopen. Je denkt of hoopt dat het niets is, dat het weggaat.''

Haar huisarts drong aan dat Sandra naar een specialist zou gaan. ,,Maar ik had natuurlijk altijd een excuus. Nee, ik moet eerst nog even dit; nee, ik moet nog even naar IndonesiŽ... Maar toen ik terugkwam, belde de huisarts me op en drong aan: 'Sandra, je moet er nu echt werk van gaan maken.' Dat heb ik gedaan en toen kreeg ik de diagnose: borstkanker.''

De diagnose borstkanker kwam bij Reemer 'als een mokerslag aan'. Nu richt ze zich volop op haar herstel en de behandeling. ,,Ik ben al bestraald en zit midden in een traject van chemotherapie. Ik voel me gelukkig erg goed, alleen af en toe een klein beetje moe. Ik hoop dat dat zo blijft, maar dat weet je niet.''

Bron:AD


Titel: Re: Kanker
Bericht door: Bobbie op 5 Maart 2017, 17:30:05

Prinses Margriet is 'skating granny' voor het goede doel


Met drie vriendinnen zoefde prinses Margriet vandaag over de ijsbaan    van Flevonice, om geld op te halen voor het goede doel van haar zoon prins Bernhard. ,,We zijn vier 'skating granny's,'' grinnikte de zus van prinses Beatrix, die de schaatsen onderbond voor de Hollandse 100.


Met die tocht (10 kilometer schaatsen, 90 kilometer fietsen) en een aantal bijnummers werd vandaag ruim 370.000 euro opgehaald voor onderzoek naar lymfeklierkanker, de ziekte waar haar tweede zoon aan leed. Aan de vooravond van de Hollandse 100 vertelt de prins, die het fonds Lymph&Co opzette, openhartig over zijn ziekteperiode.

Prinses Margriet zag haar hele familie op en om het ijs in Biddinghuizen en deed met vriendinnen zelf mee aan de familie-estafette van 10 kilometer. ,,Dat gaat me zeker lukken, want daar heb ik een beetje voor geoefend.''

Naast de Apeldoornse tak van de koninklijke familie waren er nog meer bekendheden die deelnamen aan de Hollandse 100, zoals zanger Simon Keizer en oud-voetballer Patrick Kluivert.  Zaterdag zag de huidige technisch directeur van Paris Saint Germain nog winnen in Parijs, een paar uur later bond hij zijn schaatsen onder op een kunstijsbaan in Flevoland. Kluiverts vrouw Rosanna overleefde de ziekte ook. ,,Alleen maar goed om beter onderzoek naar deze ziekte te krijgen,'' zegt Kluivert.





Bron:AD


Titel: Re: Kanker
Bericht door: Bobbie op 8 Maart 2017, 15:13:24
Bernhard doet grote schenking kankeronderzoek


GRONINGEN - Prins Bernhard heeft 772.000 euro geschonken aan de Rijksuniversiteit Groningen voor onderzoek naar lymfeklierkanker. Met de subsidie hopen de Groningse onderzoekers Joost Kluiver en Anke van den Berg meer inzicht te krijgen in het ziekteproces en nieuwe aanknopingspunten te vinden voor het ontwikkelen van behandelingen.


Centraal in het onderzoek staat een onlangs ontdekt netwerk van genen die de groei van lymfeklierkankercellen sterk beÔnvloeden. Het geld wordt geschonken door Lymph&Co, een stichting van Bernhard, die zelf ook lymfeklierkanker heeft gehad. Het is een fonds dat zich inzet voor onderzoek naar deze vorm van kanker. Het onderzoek wordt uitgevoerd op de afdeling pathologie van het Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG).

Afgelopen weekend werd bekend dat de sportieve inzamelingsactie De Hollandse 100, een initiatief van prins Bernhard, meer dan 370.000 euro heeft opgebracht. Dit evenement bestaat uit 10 kilometer schaatsen en 90 kilometer fietsen door polders en bossen.

Bron:Telegraaf


Titel: Re: Kanker
Bericht door: Bobbie op 17 Maart 2017, 14:34:04
Nicolette Kluijver: De kanker is weg!

Nicolette Kluijver heeft vanochtend via Instagram laten weten officieel schoon te zijn verklaard. ,,Gisteren heb ik het beste nieuws uit mijn leven gekregen. Ik ben officieel schoon! De kanker is weg!'' aldus de 32-jarige presentatrice.


Met vier foto's genomen vanuit haar kamer in het ziekenhuis maakte Nicolette het nieuws wereldkundig. Ze is dolgelukkig. ,,Het is een gevecht geweest maar ik wist dat ik dit kon winnen. Voorlopig lig ik nog in het ziekenhuis maar met dit nieuws kan ik de wereld weer aan".

Ook bedankt de RTL-ster voor alle steun, waar ze veel kracht uit heeft weten te putten. ,,Bedankt allemaal voor jullie steun. Het heeft mij er echt doorheen gesleept. Ik heb echt heel veel gehad aan jullie berichten!" aldus Nicolette.
Onrustige cellen

Nicolette Kluijver liet eind februari weten in overleg met RTL te hebben besloten per direct haar werkzaamheden stil te leggen. In een officieel statement stelde ze: ,,Alles wijst nu op een voorstadium van longkanker. We zijn er op tijd bij en genezing is in mijn situatie heel goed mogelijk." En: ,,Ik heb de uitslag gekregen van een biopt dat is genomen uit mijn linkerlong. De uitslag is niet goed. De onrustige cellen zijn ontstaan uit de tbc-plek die vorig jaar bij mij is vastgesteld. Alles wijst nu op een voorstadium van longkanker. We zijn er op tijd bij en genezing is in mijn situatie heel goed mogelijk.''

Nicolette belandde in september 2016 al in het ziekenhuis. In de RTL Boulevard-studio kreeg ze last van druk op haar borst. Even werd er gedacht een een longembolie. Ze bracht toen een nacht door in het ziekenhuis, maar volgens de doktoren zou het een longontsteking zijn geweest.

Nicolette wil samen met haar gezin in alle rust werken aan haar herstel: ,,,Ik wil iedereen vragen de privacy van mij en mijn gezin te respecteren. Ik wil graag de rust en ruimte om te genezen. Het komt goed." De presentatrice van onder meer Adam zkt. Eva en Expeditie Robinson is getrouwd met plastisch chirurg Joost Staudt. Samen hebben zij drie kinderen.







Bron:AD


Titel: Re: Kanker
Bericht door: Bobbie op 23 Maart 2017, 01:04:42
'Kanker uit de wereld bannen'


HOOFDDORP De 21-jarige Jordy Onkenhout is in zijn jonge leven maar liefst drie keer genezen van kanker. Nu hij schoon is, zet hij zich in voor andere kankerpatiŽnten met als doel: 'Kanker uit de wereld bannen'.


Jordy had toen hij klein was ťťn droom: profvoetballer worden. Maar die droom viel in duigen op zijn achtiende toen bij hem lymfeklierkanker werd geconstateerd. Zestig chemokuren, twintig bestralingen, ťťn stamceltransplantatie en drie jaar later is hij helemaal clean. Wel moet hij zich nog elke drie maanden laten checken.

Nu wil hij zich inzetten voor anderen die zoals hij het zelf zegt "vechten tegen deze rotziekte." Met zijn stichting JoJo Foundation zamelt hij geld in voor het Spaarne Gasthuis waar hijzelf behandeld werd. In mei wordt er een nieuwe speciale comfortkamer geopend die hij betaalt.

"In zo'n kamer heb ik zelf ook altijd gelegen", vertelt Jordy aan NH Nieuws. "Het heeft een huiskamergevoel en laat je echt beter voelen. Ik wilde gewoon iets terugdoen voor het ziekenhuis, want iedereen verdient dit."

'Enorm trots'
In het ziekenhuis zijn ze ook erg blij met de inspanningen van Jordy. Zijn oncoloog, Bart de Valk, is trots. "Hij heeft het zwaar gehad. Des te knapper is het dan dat hij naast de strijd die hij heeft geleverd, ook oog heeft voor anderen. Dat hij dit initiatief heeft ontplooid vind ik echt heel knap."

Jordy's stichting wordt steeds meer een succes. Er worden inmiddels zelfs evenementen en benefietavonden georganiseerd. Wil jij meer weten over de stichting van Jordy? Neem dan een kijkje op zijn website of Facebookpagina.

http://jojofoundation.nl/



Bron:RTVNN.nl


Titel: Re: Kanker
Bericht door: Bobbie op 21 April 2017, 21:22:05

Langer leven dankzij simpel chemopompje

Mensen met darmkanker en uitzaaiingen in de lever kunnen spectaculair langer leven door een speciale chemopomp. Dat blijkt uit onderzoek van het Erasmus MC onder Amerikaanse patiŽnten. Het apparaat komt nu naar Nederland.


De chemopomp die vanaf nu in het Erasmus MC zal worden gebruikt bij patiŽnten met in de lever uitgezaaide darmkanker wordt in de Verenigde Staten al twintig jaar gebruikt. En met succes, ontdekte chirurg-oncoloog Bas Groot Koerkamp in zijn onderzoek onder 2.000 Amerikaanse patiŽnten. ,,Zij leven gemiddeld twee jaar langer.Ē

Zoín 13.000 Nederlanders krijgen jaarlijks de diagnose darmkanker. 1.500 hebben uitzaaiingen in de lever die met een operatie weg te halen zijn, vertelt Groot Koerkamp. ,,De darmkanker wordt weggehaald. De uitzaaiingen ook, maar omdat we niet alles kunnen zien komen ze bij 80 procent weer terug. En dan is het niet meer te genezen.Ē
Pompje in buik

Wat wel werkt is een chemopompje dat tijdens het verwijderen van de uitzaaiingen in de buik wordt geplaatst. Cas Renders (54) uit Amsterdam is het levende bewijs. In 2000 Ė op zijn 38ste Ė gaven artsen hem 4 procent kans om te overleven ,,Of wel: over 3 maanden bent u er niet meer.Ē Hij gaf niet op en kwam bij kankercentrum Sloan Kettering in New York terecht.

Daar plaatsen ze het pompje ter grootte van een ijshockeypuck net onder zijn huid en spuiten er om de twee weken chemovloeistof in, zes keer in totaal. Groot Koerkamp: ,,De pomp zit op de slagader en voert direct chemo de lever in. Omdat het ook alleen dŠŠr blijft, kun je een heel hoge concentratie gebruiken.Ē Bijkomend voordeel: de patiŽnt heeft nauwelijks last van bijwerkingen die horen bij chemokuren via een infuus, zoals misselijkheid en haarverlies.

Supereenvoudig

De pomp plaatsen kost 3.000 euro, immers is het een Ďsupereenvoudigí apparaatje, legt de Rotterdamse arts uit. ,,Geen computertje, maar een tankje met butaangas dat de druk op peil houdt.Ē Ook de chemovloeistof is betaalbaar: 60 euro per gevulde pomp. Dat maakt de behandeling voor farmaceuten een oninteressante investering, zegt Groot Koerkamp. ,,Zij verdienen er nauwelijks iets aan, vergeleken bij kankermedicatie die 100.000 euro per patiŽnt per jaar kost.Ē KWF financiert nu het Rotterdamse onderzoek.

Rendersí is al jaren kankervrij en de pomp is er daarom uit. De ijshockeypuck die voor hem het verschil maakte tussen de dood en 17 levensjaren: het zien opgroeien van zijn tweelingdochters, een leven met zijn vrouw, een carriŤre. ,,Dat gun ik iedereen die dit overkomt.Ē

Groot Koerkamp heeft hoge verwachtingen: ,,De cijfers uit de VS zijn spectaculair, maar wij moeten de resultaten nu hier bevestigen door twee identieke patiŽntengroepen met en zonder pomp te vergelijken.Ē



Bron:AD


Titel: Re: Kanker
Bericht door: diana46 op 22 April 2017, 13:07:30
Wat zou dit prachtig zijn als alle ziekenhuizen dit zouden kunnen gaan toe passen  #yes


Titel: Re: Kanker
Bericht door: Bobbie op 22 April 2017, 15:30:34
'Goed eten is soms erg moeilijk, als je kanker hebt'

Granaatappelpitjes smaakten als kippenlevers, munt leek op gras. Chemo ondermijnde de smaakpapillen van pr-koningin Odette Schoonenberg (48). Omdat voeding van levensbelang is als je kanker hebt, schreef ze een kookboek.


Eind 2014 had Odette Schoonenberg last van Ďvrouwendingení. Dacht ze. Maar de verschijnselen die ze aanvankelijk afdeed als vervroegde overgang - opvliegers, vermoeidheid - bleken bij nadere bestudering symptomen van kanker. Van drie verschillende soorten om precies te zijn: eierstok-, long- en baarmoederhalskanker kreeg zij te horen.

Vanaf dat moment stond de wereld van Schoonenberg Ė eigenaar van lifestylebureau So PR - compleet op zijn kop. Van een 60-urige werkweek vol rode lopers, beautybijeenkomsten en klussen voor klanten als Tommy Hilfiger, naar een bestaan vol zware behandelingen. Ze onderging 29 chemokuren, 26 bestralingen en drie operaties. Behalve de fysieke en mentale aanslag die daarvan het gevolg waren, had ze in die periode moeite met eten.

Voor haar als fanatieke hobbyfoodie een bijkomende nachtmerrie. Daarom verzamelde ze ervaringen en recepten en bracht deze week, ze is anderhalf jaar schoon, haar receptenboek A Spoonful of Love uit. Daarin gerechten als gemberdip, rodekool tosti, soepen, cheesecake cups en ook hele Aziatische en Noord-Afrikaanse maaltijden. Voor iedereen maakbaar, met eenvoudig verkrijgbare ingrediŽnten.


Hoe kwam je op het idee voor je kookboek?


,,Door alle non-stop behandelingen en onzekerheid voelde ik me ellendig en had ik pijn maar door mijn wilskracht bleef ik denken: als ik maar gezond eet. Want leven met kanker is topsport. En voeding is brandstof, je lichaam kan niet zonder voldoende vitaminen en mineralen en andere bouwelementen. Alleen: dat is door chemo en de hele rollercoaster die kanker heet makkelijker gezegd dan gedaan.  Zeker voor mensen met keel-, maag- of slokdarmkanker.Ďí

Komt dat door de misselijkheid?

,,Mijn ervaring: ik hoefde mij niet misselijk te voelen. Ik kon mijn arts vragen om medicijnen daartegen. Werkt het ene niet, dan moet je om een ander vragen, is mijn advies aan anderen.íí

Wat maakt eten dan zo moeilijk tijdens zoín behandeltraject?

,Sommige kuren tastten mijn papillen aan. Zo smaakten granaatappelpitjes naar kippenlevertjes, munt leek op gras en als ik pannenkoeken at proefde ik droog karton. En ik vond gember te scherp en Cola te zoet. Dat is een mogelijk effect van de medicatie: veel mensen proeven alle afzonderlijke ingrediŽnten van een gerecht. Dus van die kant-en-klare tomatensoep gruwel je ineens vanwege die synthetische zoetstof erin. Andersom vond ik alles wat citrusachtig zuur was geweldig. Sinaasappelsap, citroenlimonade. Ik kreeg een geweldige band met gekookte worteltjes en aardappelen. En ik wilde altijd een vettig croissantje eten voor een chemo. Een logische obsessie eigenlijk: na zoín behandeling voel je je katerig. Maar ik ken ook mensen die op chips en wijn de chemo doorstonden. Ik noteerde wat ik wel en niet lustte en begon meer en meer te beseffen dat je ook moet proberen met je ogen te eten.íí

Hoe eet je met je ogen?

,,Door ervoor te zorgen dat een gerecht er appetijtelijk uitziet. Daardoor leer je je fantasie te gebruiken en lukt het misschien een paar happen extra weg te krijgen. Kortom: aandacht besteden aan de presentatie.íí


Heb je daar wel de kracht voor als je je ellendig voelt?


,,In bepaalde stadia van de behandeling natuurlijk niet. Dan ben je compleet afhankelijk van je partner, familie en vrienden. Maar zodra je weer wat meer kan lukt dat wel. Sterker: dankzij eten kon ik een stukje autonomie claimen. Als je kanker hebt, kun je niet veel zelf bepalen. Maar wel wat je eet. Ik kon er soms zelfs genietmomenten van maken, noemde dat kankervrije dagen. En die had ik ook echt nodig. Kanker was een hele pittige dobber, maar als dubbele straf kreeg ik te maken met mensen die heel raar deden. Sommigen doken weg alsof ik ebola of een andere besmettelijke ziekte had. Anderen begonnen te preken: misschien dat onverwerkte emoties met mijn situatie te maken hadden of ik moest proberen kurkuma te snuiven. Heel gek hoe hier nog steeds gereageerd wordt op kanker terwijl er in dit land zoveel mensen zijn die ermee te maken krijgen. Zeg dan gewoon: ik weet even niet hoe ik hiermee moet omgaan. Ik hoop dat mensen door mijn boek wat beter gaan eten, maar ook dat ik gesprekken erover enigszins normaliseer. Dat ik kanker bij wijze van spreken aan de keukentafel krijg. En eten is daarvoor een belangrijk medium.íí

Hoe gaat het nu met je?

,,Het gaat goed. Sinds februari 2016 ben ik schoon verklaard. Maar ik heb nog steeds dagen waarop ik moe ben, een soort mentale vermoeidheid. Soms voel ik dat mijn hoofd het niet kan bolwerken, teveel impressies of omgevingsgeluiden en dan trek ik me even terug.  Maar hallo, ik ben er nog en dat is al heel wat.íí



Bron:AD


Titel: Re: Kanker
Bericht door: diana46 op 23 April 2017, 11:29:34
 eten kon ik ook niet, alles smaakte naar benzine ben toen ook op genomen want ik viel veel te veel af.....grappig zure dingen vond ik ook lekker en nu na 5 jaar heb ik dat nog, soms zeg ik wel eens het lijkt wel of ik zwanger ben hihi
kanker is n zware ziekte zeker de behandelingen , maar hoe fijn is het dat je na 5 jaar kan zeggen ik ben er nog .....daar ben je dan heel dankbaar voor


Titel: Re: Kanker
Bericht door: Bobbie op 28 April 2017, 21:08:48

Zieke Sabine neemt afscheid: 'Het gaat niet meer lukken'


De gezondheid van de Hulstse Sabine Wortelboer gaat achteruit. Dat laat de 15-jarige kankerpatiŽnte via Facebook weten. Ze is gestopt met alle medicatie na een tegenvallende MRI-uitslag. Haar laatste wens: zoveel mogelijk kaartjes krijgen.


Sabine vertrok in juli vorig jaar naar Amerika voor een zeldzame behandeling tegen een hersentumor. De ziekte van Sabine kreeg bekendheid toen haar broer Sol Wortelboer, die tevens televisiepresentator is, een wervingscampagne startte. Voor de behandeling in Amerika was namelijk veel geld nodig.

Het leek goed te gaan, er was ineens geen tumor meer te zien, maar in december had ze een terugval wegens een buikvliesontsteking. Er waren weer uitzaaiingen te zien. Nu lijkt het niet meer goed te komen voor Sabine. ,,De MRI was duidelijk. De uitslag is heel slechtíí, schrijft het meisje op Facebook. ,,Ik ben nu, na de uitslag van gisteren, gestopt met alle medicatie. Het gaat niet meer lukken. De meeste tijd lig ik te slapen, maar ik wil heel graag nog lieve mensen zien, die ik goed ken. Maar dat is best wel lastig, want dat zijn er een heleboel en dat kan ik niet zo goed aan.íí

Volgens Ilse, de moeder van het dappere meisje, zijn ze best rustig onder de akelige conclusie. ,,Eigenlijk hebben we ons een heel jaar voorbereid op deze uitslag. We leefden elke dag tussen hoop en vrees. Je weet dat je een keertje moet horen wanneer het duidelijk is, en dat is nu'', vertelt de moeder geŽmotioneerd. ,,Op dit moment heeft ze gelukkig geen pijn en op momenten dat ze wakker is, is ze heel scherp.''

Volgens Ilse heeft Sabine niet heel lang meer. ,,We zouden kunnen bestralen, zodat ze nog eventjes door kan. We hebben een vakantie aangeboden gekregen naar CuraÁao, dus dat zou een mooi afscheid zijn. Maar goed, er valt ook wat te zeggen voor veel slapen en zo te eindigen.''

Kaartjes
Het 15-jarige meisje heeft nog een laatste wens, namelijk om heel veel kaarten te mogen ontvangen. ,, Ik zou het wel heel fijn vinden om nog een keer zo een hele grote bak lieve kaarten van heel veel mensen te krijgen. Het is denk ik tijd om afscheid te gaan nemen. Heel veel dank voor alles wat jullie allemaal gedaan hebben!íí De moeder van Sabine noemt alle reacties op het nieuws 'hartverwarmend'.


Wie een kaartje wil sturen, kan dat doen naar hun nieuwe adres:

Dullaertstraat 33, 4561 KA in Hulst.




Bron:AD


Titel: Re: Kanker
Bericht door: Bobbie op 8 Mei 2017, 17:04:14
Gepubliceerd op 29 jun. 2016

De 14-jarige Sabine Wortelboer uit Den Haag heeft een zeldzame hersentumor. De Amerikaanse dokter Burzynski kan haar helpen. Maar de verzekering vergoed de behandeling in Texas niet. Dus is er geld nodig. Sabine's broer Sol, bekend van 6Pack en Peking Express, plaatste een emotionele oproep op YouTube.


.


Zus (15) van presentator Sol Wortelboer overleden

Sabine Wortelboer (15) is vandaag overleden aan de gevolgen van kanker. 'Ze is een absolute bikkel. Ik maak een diepe buiging voor haar.í


Vanmorgen om 2 minuten voor 06.00 uur overleed Sabine op een vredige manier in het bijzijn van haar ouders. ,,Mam en pap hielden haar hand vast. Op de achtergrond klonk een liedje van Ed Sheeraníí, vertelt haar broer Sol Wortelboer. ,,Ze had geen pijn, het was geen gevecht. Het ging op haar manier, het was haar keuze. En zo vredig.íí (AD)




https://twitter.com/solwortelboer





R.I.P.  Sabine....





Titel: Re: Kanker
Bericht door: Bobbie op 17 Mei 2017, 22:34:49
Nicolette Kluijver verhulde ernst longkanker

Nicolette Kluijver verhulde in februari dat ze longkanker had. Ze deed voorkomen alsof de longkanker zich in een voorstadium bevond, maar dat was niet de waarheid. "Het was helemaal geen voorstadium, het was super longkanker."


"Ik was al afscheid aan het nemen", vertelt de RTL-presentatrice in Van der Vorst ziet Sterren. "Ik heb de dood in de ogen gekeken", zegt Nicolette. Ze zegt de ernst van de diagnose te hebben afgezwakt in de publiciteit, om haar kinderen te beschermen.

De 32-jarige moeder van drie jonge kinderen werd geopereerd waarbij een halve long werd geamputeerd. Ze voelt zich inmiddels naar omstandigheden goed. "Ik zal nooit meer helemaal de oude worden, want ik weet hoe vergankelijk het leven is. Bij iedere bloem die bloeit of vogel die ik zie, besef ik me dat ik nog leef."
Emotionele periode

Nicolette nam zich voor het complete verhaal eenmaal uit de doeken te doen op televisie. "Het was zo'n heftige en emotionele periode en elke keer als mensen ernaar vragen herbeleef ik het weer. Ik vind het zwaar om het steeds te vertellen, daarom blijft het bij deze ene keer."

De presentatrice van Expeditie Robinson hoorde pas na een half jaar onderzoeken ťn een second opinion dat ze longkanker had. Aanvankelijk waren haar artsen ervan overtuigd dat ze tbc had. Een punctie wees uit dat ze kanker had. "Gek genoeg heb ik nooit geloofd dat ik tuberculose had. Had ik wel, maar ik wist dat dit kanker was. Op het moment dat de diagnose kwam, was ik niet boos, het was meer een opluchting. Ik was al die tijd al afscheid aan het nemen van de kinderen. Ik wist dat het niet goed zat, maar niemand hoorde mij."
Oerkracht

"Na het horen van de diagnose kwam er een soort oerkracht bij me naar boven. Ik was zo sterk en dacht 'dit gaat me niet gebeuren'. Ik heb mijn moeder gebeld, mijn manager en RTL om te vertellen dat ik voorlopig niet kwam werken. Dat ik longkanker had, dat wilde ik niet naar buiten brengen. Ik heb er heel snel een iets ander verhaal van gemaakt, omdat ik niet wilde dat mijn dochtertje op het schoolplein hoort dat haar moeder doodgaat."

De periode in het ziekenhuis was loodzwaar. "Ik kreeg klaplong op klaplong op klaplong. Het was een rollercoaster", zei Nicolette. "Ik heb me voor de kinderen zo sterk gehouden. Als de kinderen kwamen liet ik me volspuiten met pijnstillers en ging ik met ze dansen en zingen. Ik heb nooit aan ze laten merken hoe slecht het ging."

Nicolette maakte al eerder bekend dat ze terugkeert als presentator van Expeditie Robinson. Ze neemt haar man en kinderen mee naar de opnames. "Ik hoef me niet voor anderen te bewijzen, maar ik doe het voor mezelf. Ik laat mezelf niet op de kop zitten."




Bron:Telegraaf


Titel: Re: Kanker
Bericht door: Bobbie op 27 Mei 2017, 12:57:55
UMC ontwikkelt nieuwe bestralingstechniek met minder schade

Na achttien jaar heeft het UMC Utrecht voor het eerst een nieuwe bestralingstechniek voor tumoren op een patiŽnt toegepast. Met de zogenoemde MRI-Linac zijn tumoren glashelder te zien tijdens de behandeling. Hierdoor zijn tumoren beter te bestralen en zorgt dit voor minimale schade aan het omliggende weefsel.


Al in 1999 bedacht hoogleraar Jan Lagendijk dat het mogelijk zou moeten zijn om patiŽnten sneller en beter te kunnen helpen. ,,We beschadigen een minimum aan gezond weefsel". Lagendijk is de bedenker van de MRI-Linac. ,,Bovendien kunnen we het behandelplan aanpassen terwijl de patiŽnt in het apparaat ligt", voegt zijn collega hoogleraar Bas Raaymakers toe.




Bron:AD


Titel: Re: Kanker
Bericht door: Bobbie op 6 Juni 2017, 14:54:54
Sandra Reemer (66) overleden

Zangeres en presentatrice Sandra Reemer is dinsdag op 66-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van borstkanker.


Sandra Reemer werd geboren als Barbara Alexandra in Bandoeng, IndonesiŽ. Ze werd als zangeres bekend met het duo Sandra & Andres. Als solozangeres deed zij verschillende keren mee aan het Eurovisie Songfestival.

Rollercoaster
ďJe komt in een rollercoaster van emoties terecht, variŽrend van ontkenning tot woede en verdriet. Ik heb altijd heel gezond geleefd dan denk je onwillekeurig dat zoiets jou niet overkomtĒ, vertelde Sandra in maart aan De Telegraaf toen ze bekend maakte chemotherapie te ondergaan.

Knobbeltje
Ze liep al maanden rond met een knobbeltje in haar borst, ook in IndonesiŽ tijdens de opnames van het tv-programma Gouden Jaren van Omroep MAX waarin ze recent te zien was. ďIk had een knobbeltje, al een paar maanden. Waarmee ik, zoals waarschijnlijk zoveel vrouwen, maar bleef rondlopen. Je denkt of hoopt dat het niets is, dat het weggaat. Mijn huisarts drong aan dat ik naar een specialist zou gaan, maar ik had natuurlijk altijd een excuus. Nee, ik moet eerst nog even dit; nee, ik moet nog even naar IndonesiŽÖ Maar toen ik terugkwam, belde de huisarts me op en drong aan: íSandra, je moet er nu echt werk van gaan maken.í Dat heb ik gedaan en toen kreeg ik de diagnose: borstkanker.Ē

Mokerslag
De diagnose borstkanker kwam bij Reemer Ďals een mokerslag aaní. Sandra Reemer richtte zich de afgelopen tijd volop op haar herstel en de behandeling. ďIk ben al bestraald en zit midden in een traject van chemotherapie. Ik voel me gelukkig erg goed, alleen af en toe een klein beetje moe. Ik hoop dat dat zo blijft, maar dat weet je niet.Ē




Bron:show.nl


Titel: Re: Kanker
Bericht door: Bobbie op 13 Juli 2017, 17:52:33
Borstkankermedicijn in basispakket

DEN HAAG - Het borstkankergeneesmiddel palbociclib komt per 1 augustus in het basispakket. Minister Edith Schippers (Volksgezondheid) heeft dat besloten nadat de leverancier de prijs van het middel had verlaagd.


Onderhandelingen hebben ervoor gezorgd dat de prijs veel lager uitvalt, aldus het ministerie donderdag. De afspraken gelden tot en met 2020. Schippers heeft ook besloten om maximaal 6 miljoen euro ter beschikking te stellen voor extra onderzoek. Dat moet duidelijkheid geven of palbociclib en vergelijkbare toekomstige middelen het best als start- of als vervolgbehandeling kunnen worden gebruikt.

Het Zorginstituut concludeerde in april van dit jaar dat palbociclib effectief is bij de behandeling van borstkanker, maar ook dat het behoorlijk duur was. De totale jaarlijkse kosten zouden daardoor op zo'n 118 miljoen euro uitkomen. Het advies was het middel daarom niet in het basispakket op te nemen, tenzij de prijs zou worden gereduceerd.



Bron:Telegraaf


Titel: Re: Kanker
Bericht door: Bobbie op 16 Oktober 2017, 11:26:57
Triest: stervende Esther te ziek voor eigen afscheidsconcert

Het bijzondere afscheidsconcert van de ongeneeslijk zieke Esther van Iterson (38) is afgelast. Dat heeft haar partner Wouter van Iterson via zijn facebookpagina laten weten. Volgens Van Iterson is de gezondheidstoestand van zijn vrouw in de afgelopen dagen dermate verslechterd dat een concert niet meer mogelijk is.


Het concert zou donderdag plaatsvinden in de Goudse Schouwburg. Esther van Iterson, moeder van Bram (5) en Koen (10), lijdt aan een ongeneeslijk zieke vorm van borstkanker. Haar grote wens was om nog een cd op te nemen. Daaraan gekoppeld stond het afscheidsconcert in de Schouwburg op het programma.
Annuleren

,,Lieve mensen, met pijn, verdriet en teleurstelling hebben we besloten om het afscheidsconcert en CD-presentatie van Esther te annuleren. In de afgelopen dagen is de situatie van Esther dermate achteruit gegaan dat Esther niet meer in staat is om hier een bijdrage aan te leveren'', schrijft Wouter van Iterson op zijn facebookpagina.

Vorige week zei Wouter van Iterson nog in het AD: ,,Esther zingt heel graag en wilde nog een keer een cd maken. Maar dat was iets van íooití, omdat je allemaal verwacht 85 of 90 jaar oud te worden. Maar dat is helemaal niet vanzelfsprekend, blijkt nu. Dit plan is daarom in een stroomversnelling geraakt.íí

Wouter van Iterson, via Facebook: ,,Bij deze wil ik iedereen onwijs bedanken voor de vele reacties en medeleven met de hele situatie.''




Bron:AD


Titel: Re: Kanker
Bericht door: Bobbie op 17 November 2017, 11:34:53
Dana klaagde huisarts aan na misdiagnose borstkanker

De 46-jarige Dana liet zich met een bobbeltje onder haar oksel geruststellen door de huisarts. Het zou om een talgbobbeltje gaan. Maar de huisarts zat er erg naast: ze bleek borstkanker te hebben. Dana klaagde de huisartsenpraktijk aan vanwege misdiagnose.


Zeven keer ging Dana terug naar de huisarts. Dana, die regisseur is van onder andere de serie Hollands Hoop, eiste uiteindelijk dat het bobbeltje weggehaald werd. ĄIk stond erop. De huisarts ging hier uiteindelijk mee akkoord. Het zou gewoon in zijn praktijk gebeuren, omdat het volgens hem dus een talgbobbeltje betrof.Ē

Zeven keer ging Dana terug naar de huisarts. Dana, die regisseur is van onder andere de serie Hollands Hoop, eiste uiteindelijk dat het bobbeltje weggehaald werd. ĄIk stond erop. De huisarts ging hier uiteindelijk mee akkoord. Het zou gewoon in zijn praktijk gebeuren, omdat het volgens hem dus een talgbobbeltje betrof.Ē

ĄIk had het gevoel dat de huisarts er toen pas ťcht naar keek. En zijn blik vergeet ik nooit meer. Door de manier waarop de arts keek had ik direct het gevoel dat het foute boel was. Ik bleek al die tijd dus toch gelijk te hebben; ik had borstkanker!Ē
Verbijstering

In het ziekenhuis werd er vol verbijstering geluisterd naar het verhaal van Dana. ĄDe artsen konden niet geloven dat mijn klachten niet serieus waren genomen. Ze stelden dat een huisarts altijd alles zou moeten uitsluiten. Als er een bobbeltje ontdekt is bij een patiŽnt, gaat er een standaard protocol in werking. En dat protocol heeft mijn huisarts nooit gevolgd.Ē

Dana belandde meteen in de medische molen en kreeg chemo, een operatie en bestraling. Daarnaast slikt ze medicijnen.

Drie jaar na dato klaagt Dana haar huisartsenpraktijk aan, wat haar al een gevoel van gerechtigheid geeft. ĄIk vind het fijn om te zien dat de artsen zich moeten verantwoorden. Voor mijn gevoel heb ik daardoor al een beetje gewonnen.Ē



Bron:Telegraaf


Nowlive home © 2008, Nowlive
Nowlive Home is onderdeel van het Nowlive.eu netwerk