Ik noem je m'n lief

Ik noem je m'n schat

Ik noem je het beste

dat ik ooit bezat

 Stiltes..Er zijn stiltes om van te genieten.

Dat zijn stiltes die vinden we fijn.

Er zijn stiltes waarin we herdenken.

Dat zijn stiltes die stil horen te zijn.

Er zijn stiltes die isoleren.

Dat zijn stiltes van pijn.

Toch blijft een stilte een stilte die maar op één manier kan zijn.

Stil..


Peluster

Lieve Isis, ben blij dat Bobbie dit topic ge-upt heeft want misschien had ik dan je gedicht niet gelezen.

Je hebt heel wat van je afgeschreven onlangs, en dat moet je erg goed gedaan hebben.. want kijk eens wat een prachtig en blij gedicht je geschreven hebt. Heel mooi!
Schrijven is zo fijn om te doen, je schrijft letterlijk zoveel gedachtes en emoties van je af, en dan kan je het later nog eens teruglezen ook..
En hier kan het, we kennen elkaar allemaal een beetje maar het komt net niet te dichtbij. Hier is het veilig en wordt het gelezen en gewaardeerd.

                                  

Blij.

Blij dat ik op dit plekje van moeder aarde ben geboren.

Blij met 2 ouders, waar ik mij zo voelde geborgen.

Blij in de lente dat alles opnieuw word geboren.

Blij in de zomer, dat ik puf van de hitte maar er een plekje in mijn tuin is waar ik zonloos verblijven mag.

blij in de herfst dat ik over een tapijt van bladeren mag lopen.

Blij in de winter met zijn sneeuw en ijs, de gezellige tijd met mijn gezin de kerst met kaarsjes cadeautjes te beleven.

Blij om de zon op en onder te zien gaan.

Blij om een vriendin te hebben gehad 48 jaar lang.

Blij om je te missen , anders had ik dat niet gehad.

Blij met mijn puber kleinzoon, waarvan je altijd moet afwachten hoe zijn muts zal staan.

Bij met mijn kleindochter, knutselen en winkelen met elkaar.

Blij zijn met de lach die ik van beiden krijg.

Blij met mijn kinderen, ze vinden mij een super mam en zijn blij met mij.

Blij met mijn vriend die al 3 jaar kankervrij is.

Blij met mijn nichtje, die zo sterk is! het zo goed doet met haar chemo`s.

Blij ben met een vriendin, die nu zo verdrietig is, maar zeker weten naar verloop van tijd weer blij zal zijn.

Blij ben met de kleine dingen "een lach"

Blij ben dat ik bijna in alle mensen, de goede dingen zie.

Blij ben met ik, ik die leven mag.

mooi gedicht bobbie, ik denk er het zelfde over,
nu de herfst, kan erg mooie dagen geven.
bos en duin vind ik dan op z`n mooist!
de winter met z`n eigen gezelligheid en kaarsjes!
maar éérlijk gezegt ik ben een lente mens!!!

was ik maar een hond dan zat ik lekker op mijn luie kont
van tijd tot tijd gaat mijn baasje met mij uit wandelen
dan heb ik weer een luie bui
en dan krijg ik een bot dan kan ik lekker kluiven en ben ik heel tevreden

Aah Bobbie, wat een mooi gedicht...!

Ik was er vandaag ook zo mee bezig, het afscheid van de zomer is onherroepelijk als ik naar m'n tuin kijk. De druiven verschrompelen alweer, de bladeren worden al een beetje bruin, het gras voelt zompig aan als je erover loopt.
Misschien later in de week nog een keertje maaien, als het nazomerse weer doorzet.

Maar ik kijk ook vooruit, het doek van de parasol gaat de was in, klaar voor het voorjaar. Ik zie wat er nodig gesnoeid moet gaan worden, want het is wel hard gegaan dit jaar.

Heb gekeken in m'n kledingkast, wat kan er in de doos, zoals die witte linnen broek. Maar zag ook die leuke vesten en broeken hangen, waar ik me zo behaaglijk in voel.

Tja, de zomer leek kort, ik heb er niet zo erg van kunnen genieten dit jaar, maar de herfst en de winter hebben ook hun charmes zoals je schrijft.

En het wordt altijd weer lente...!

Liefs, Willemijn

Herfst

De herfst is er weer en de wind giert en gromt,
En de bladeren vallen weer op grond...

Alweer een seizoen voorbij,
Daarvan worden we niet blij...

Wat zou het toch fijn zijn,
Als het nog zonnig en zomers kon zijn...

De donkere dagen voor Kerst komen er ook aan,
Gezellige tijd, maar ook vroeg donker is het dan...

De warme dagen en zwoele nachten zijn van de baan,
En we pakken onze winterkleren en trekken die weer aan...

Maar 1 zekerheid die blijft bestaan,
Na de winter komt het voorjaar er weer aan...

Elk seizoen heeft toch zijn eigen charme,
Aan die gedachte moet we ons nu maar warmen...

Met de kachel aan en kaarsen erbij,
Worden we toch weer een beetje blij...

Ook kunnen we nog naar het bos gaan,
Misschien zien we dan ook paddestoelen staan...

Dennen appels rapen voor het haardvuur is ook een plan,
Lekker buiten lopen, dus we nemen het ervan...

Nog effies, dan is de herfst aangekomen,
Ondertussen blijf ik lekker van het voorjaar dromen.   

 De vriendschap van een hond !De vriendschap van een hond,
is vriendschap voor het leven,
voor een ander niet te zien,
hoeveel een hond kan geven.

Want ben je eens verdrietig,
dan kijkt ze je aan,
alsof ze zeggen wil,
ik zal altijd naast je staan.

En als je dan weer vrolijk bent,
dan slaat ze met haar staart,
en blaft alsof ze zeggen wil,
dat hebben we weer geklaard.

Zo'n vriendschap is een wonder,
een wonder om te beleven,
geen mens kan zoiets geven.

wat een mooie gedichten els

Telkens als ik denk
't gaat niet meer
Schijnt er een ster
keer op keer
Die ons de kracht en moed geven
om verder te leven

Niemand die het weten kan
hoeveel ik van je hou
Niemand die mij troosten kan
in mijn verdriet om jou
Niemand die begrijpen zal
hoe vresenlijk ik je mis
Niemand die beseffen zal
hoe erg die pijn wel is

 Eric Wils

alie, jij hebt me verwend geheel gratis en voor niks. Dank je wel