Ik was wijkverpleegkundige in de stad en op het platteland. Op het platteland was er veel meer no nonsens beleid, dan in de stad. Ze aten met de pot mee en daar was bv. slecht eten (meestal een machtsmiddel van kinderen, geen probleem (even nog dit, als een kind een slechte ervarig heeft gehad met iets wat heel vies of bijna bedorven was gaan slecht eten).
Mijn kinderen alweer ruim boven de 30...kregen en dat was toen zo, een redelijk vrije opvoeding, liefde, genoeg te eten,veel spelen, weinig verplichtingen.ze waren er in onze ogen niet eens (denk 80 jaren). Ze kregen alle kansen om te studeren (geld was geen probleem immers). Eigen geld voor kleding en andere dingen. Ik kan zeggen, dat het er op leek, dat ze daar helemaal niets van hadden geleerd.
Kortom wij dachten, dat een kind opgevoed, met spontaniteit en geen doemgerichte visie het goed zou doen. Nou het ging ook goed tot......Kinderen willen het wiel uitvinden.........als de eerste jaren van hun leven met liefde en aandacht zijn volbracht, komt het altijd goed. Ook al hebben ze bij ons niet alle school mogelijkheden gepakt. Het zijn nu succesvolle mensen, die precies gekomen zijn, waar wij als ouders (nu moeten bekennen) hun interesse lag. Ik zou willen zeggen, maak je niet al te druk, maar blijf betrokken en alert en steun ze waar het maar kan en op een zekere leeftijd afstand nemen. Onze kinderen maken ook de rekening op van onze opvoeding, en ook al dachten we het goed te doen, er valt zeker wat op te merken door hen. Kinderen houden onvoorwaardelijk van hun ouders, meer dan ouders, die teleurgesteld in hun kind(eren) zijn. Vertrouw er op. Zij doen het gewoon weer een beetje anders. En we hebben nu hele leuke kinderen, zij nemen een beetje mee van hun opvoeding en die van hun partner...beetje mixen, en het tijdsbeeld.
Problemen zijn er pas echt, als ze zich in een groep bewegen, die ontspoord. Daar kunnen ouders bijna niets aan doen.
Los laten, zei iedereen. Wij dachten altijd, dat we dat deden, maar loslaten moet van 2 kanten komen. Ontspoorde kinderen, heeft met verkeerde omgang met of mogelijk een psychische storing te maken  en weet dat maar als ouders. Kortom.........het komt goed, wat je er in stopt komt er altijd uit.

goed idee petjan denk dat ik dat hier ook ga invoeren is beter groetjes bianca

Wat een goed idee Petjan...............het is inderdaad niet nodig om je kinderen jouw regels op te leggen .........ook zij  hebben een stem (in het redelijke natuurlijk )

Ik was lang alleen met zoonlief , dus vergaderen was er niet bij  maar we hadden wel gesprekken..........inderdaad leuk om de mening van een kind te horen , ook jij als ouder kunt bepaalde dingen wel "verkeerd " zien

Hij is nu 35 en de discussies zijn er nu volop.....heerlijk !

Ik heb twee jongens van 10 en 13 en ik moet zeggen tot nu toe gaat het goed.
Wat ik wel eens vervelend vind is dat ze met elkaar lopen te stoeien wat uit de hand kan lopen en dan moet ik wel eens ingrijpen. Maar over het algemeen zijn ze lief/sociaal en doen ze goed hun best op school.

Wij zijn jonge ouders ik kreeg de 1e toen ik 22 was en ik dacht dat ik al een hele meid was. Maar ik was nog erg jong merk ik nu, het heeft gelukkig allemaal goed uitgepakt en ik krijg vaak te horen wat een heerlijke knullen wij hebben.

Ik denk dat de beste manier om je kinderen op het goede pad te houden is om er veel aandacht aan te besteden. Ik werk wel maar ben altijd uit school thuis voor ze, help ze met hun huiswerk, breng ze naar hun sport en blijf dan ook vaak kijken. In het weekend doen we veel samen. Dat hoeft niet duur te zijn. Met een bal naar het strand of skaten vinden ze nog steeds leuk.

Na het eten doen we wel eens een spelletje met zijn vieren. En we praten veel met elkaar. De jongens weten dat ze alles kunnen vragen aan ons en zo weten wij ook wat hun bezig houd.

De computer is hier ook helemaal hot maar ze weten dat wij alles na kunnen kijken, ook de msn gesprekken die ze voeren. Ik zal niet kijken zonder het hun te zeggen maar als ik het niet vertrouw dan hebben wij de mogelijkheid om het te controleren. Gelukkig heb ik dat nog niet hoeven doen.

Opvoeden is niet makkelijk maar ik denk dat als je meedenkt met je kids en het goede voorbeeld geeft dat je al een heel stuk verder bent. En ik denk het belangrijkste, blijf interesse houden in waar ze zich mee bezig houden.
Maak het gezellig thuis. Bak eens samen een taart of een cake, zo klets je ondertussen ook  nog met elkaar. Doe eens mee met een potje Wii.
Het zijn de kleine dingetjes.

Leuke topic!

en Menno, weet je wat bij mij goed hielp?

Ooit zei  van mijn kinderen zoiets als: Hallo, ik ben geen klein kind meer!"

Daar hebben we een week goed gebruik van gemaakt (tijdens een vakantie)
Oh, joh, je hebt gelijk, zeiden wij, dat betekende, net zo laat naar bed en uit bed als wij!
Eten wat wij eten, zelf je boodschappen halen en ga zo maar door, nare klussen vooral!

Lachen, het duurde 3 dagen, doodvermoeid kwam zoonlief vragen of hij weer kind mocht zijn. Tuurlijk , maar dan wel alles erop en eraan zeiden wij.
Ik moet zeggen, het hielp, soms wat herrinneren aan...... maar het ging prima!

kinderen opvoeden  doe je  niet zomaar
er is  geen beschrijving  hoe  of wat
je voed kinderen op zoals jij denkt  wat goed of fout is
voed je kind op zoals jij ook behandeld  wil  worden
praat veel met  je kind  onderneem dingen  ga leuke dingen  met hun  doen  en luister ook  wat je kind te vertelen heeft geef daar aandacht  aan  en luister
ook jou kind heeft  behoefde aan dat iemand zijn/haar verhaal  kwijt kan en behandel  je kind met respect
zo heb ik mijn kids opgevoed  en ik heb 2gouden kinderen
zij dragen dit over aan hun  kinderen 
wat  ben ik een trotse ouder en oma
dit wou ik even  kwijt

menno..

Ik weet het ook niet precies hoor.
Maar ik merk hier dat belonen en complimenteren (bij goed gedrag) beter werkt dan straffen. (stimuleerd goed gedrag zeg maar)
Op de een of andere manier werkt het heel goed als ik zeg trots op haar te zijn...dan kan bij wijze van spreken ineens alles.

Maar Als ik boos ben over iets probeer ik zoveel mogelijk met mijn gezicht te laten zien hoe ik me voel..
Zoals ik al zei
Ik weet het ook niet hoor (heb zeker niet de wijsheid in pacht), maar merk dat mijn dochter daar heel gevoelig voor is.
Het werkt beter dan schreeuwen of straf....daar word ze heel eigenwijs en nog vervelender van.
En ik moet zeggen...het valt lang niet altijd mee, want geduld is niet mijn sterkste kant, maar als ik wat wil bereiken is dat toch de beste manier.

Wat ze nog vervelender vind (als ik echt ff het geduld niet op kan brengen) is negeren
Daar kan ze dus echt niet tegen.
Ik behandel haar dan of ze er niet is..of ik haar niet hoor
En dan heeft ze het slecht hoor.

Maar dat moet je niet te lang volhouden (hoog uit 2 dagen  )...anders werkt het ook averechts.

roxan het zijn steeds weer terugkerende dingen haast geen nieuwe het straffen het helpt niet en als ik vraag wanneer hij gaat luisteren zegt hij ik weet het niet maar vraag wel aan mijn of ik hem met dingen help doe ik dan ook en vervolgens binnen een uur weer eeen grote mond enzo en niet luisteren en dan belooft hij aan ze huiswerk te gaan doen en aan ze werstuk maar vervolgens heeft hij weer wat anders maar wel terugerende dingen 

Dat is het nou net...ze heeft niets gevraagd.
Ik ben gisteravond even weg geweest (ouderavond) en toen ik terug kwam ontdekte ik dat er porno in mijn pc geschiedenis stond.
En aangezien ik het niet gedaan had en er verder niemand in huis geweest was...was er dus maar 1 andere optie.

Ben er vanochtend subtiel over begonnen....dat ik het gezien had enzo
En dat ik best begreep dat ze nieuwsgierig was e.d....maar heb er dus ook maar meteen bij verteld dat porno op internet nou niet de oplossing was en geen goed beeld gaf.
En daar heb ik het voor dat moment bij gelaten want ze moest naar school. (ze schaamde zich dood natuurlijk)

En nou wil ik er nog wel verder op ingaan, maar weet gewoon niet zo goed wat ik er verder over moet zeggen of hoe ik dat aan moet pakken.
Wat voor tips ik kan geven enzo.

roxan als ze wat vragen gewoon antwoord geven.kort maar wel serieus en niet verder vertellen als wat ze willen weten.

Ik zal zelf maar beginnen....
Ik heb dus een dochter van ruim elf jaar..
Ze zit nu in de fase dat ze nieuwsgierig word naar sexualiteit.


Ik begrijp het wel enzo
Maar hoe ga ik hier mee om?

Ze moet niet het idee krijgen dat het verboden gebied is of dat het iets slechts is...
Maar ze hoeft ook niet op te groeien met het idee dat pornografie (waar we via tv en internet veel mee te maken hebben) normaal is.

Dus als mensen tips hebben hoe je dit het best kan begelijden....heel graag!!

Heb er zelf al wel wat ideeen bij.....maar ik weet het gewoon ook niet precies...dus help!!